Панҷа мебозад хиради он дасти чавгони боз ро
پنجه میبازد خرد آن دست چوگانباز را
Даст май бӯсади ҳунари он шасти тирандоз ро
دست میبوسد هنر آن شست تیرانداز را
Мураккабашро маст нозӣ гуфтаам каз ҳар хиром
مرکبش را مست نازی گفتهام کز هر خرام
Дар ҷилав май афканди чобук ваашон ноз ро
در جلو میافکند چابکوشان ناز را
Блҳўсро ром бо худ кард пар бе иззатии сет
بلهوس را رام با خود کرد پُر بیعزّتیست
Гар нёўизд ба як сӯи турраи танноз ро
گر نیاویزد به یک سو طرّهٔ طنّاز را
Саҳару мӯъҷизро ба як дасти он парӣ май пурвирд
سحر و معجز را به یک دست آن پری میپرورد
намекашад дар чашми ҷодӯи серумаи эъҷоз ро
میکشد در چشم جادو سرمهٔ اعجاز را
Дар ҳавои доми зулфаши бол бар ҳам май занам
در هوای دام زلفش بال بر هم میزنم
Ман ки умрӣ дар қафас парвардаам парвоз ро
من که عمری در قفس پروردهام پرواز را
Май расонади хештанро пеши шоҳини шикор
میرساند خویشتن را پیش شاهین شکار
Баркашад чун дар шикори овози табли боз ро
برکشد چون در شکار آواز طبل باز را
Гӯи ш ҳо хомаст файёзи ӣнқадар фарёд чист
گوشها خامست فیّاض اینقدر فریاد چیست
Андакӣ баркаш азин оҳистатар овоз ро
اندکی برکش ازین آهستهتر آواز را