То зи дмсрдон нигаҳ дорам чароғи хеш ро

تا ز دمسردان نگه دارم چراغ خویش را

Чун фалаки шаби вокнми дукони доғи хеш ро

چون فلک شب واکنم دکان داغ خویش را

Миннатӣ на аз баҳорон буд ва на аз чашма сор

منّتی نه از بهاران بود و نه از چشمه‌سار

Мо ба оби дидаи прўрдими боғи хеш ро

ما به آب دیده پروردیم باغ خویش را

Бо ҷунун норасо натавон зи ақл эмин нишаст

با جنون نارسا نتوان ز عقل ایمن نشست

Андакии ошуфта тар хоҳам димоғи хеш ро

اندکی آشفته‌تر خواهم دماغ خویش را

Партави бахти сияҳро бар серум то соя кард

پرتو بخت سیه را بر سرم تا سایه کرد

Кам ндонем аз ҳумои иқболи зоғи хеш ро

کم ندانیم از هما اقبال زاغ خویش را

Доғи дилро бо касе файёз нанамудам чу субҳ

داغ دل را با کسی فیّاض ننمودم چو صبح

Зери домани сӯхтам чун шаби чароғи хеш ро

زیر دامن سوختم چون شب چراغ خویش را