Аз бе касем дӯши дили сӯхтаи кас буд

دی کز فروع ماه رخت پرده دور بود

Ойӣнаи чароғи сари болини нафас буд

آیینة جمال تو گرداب نور بود

Гул то саҳар аз партави доғи дили булбул

میرفت با نسیم تو از خویش بوی گل

Парвонаи гирди сари фонӯси қафас буд

خورشید در حضور رخت بی‌حضور بود

Дар гашти гулистони таманнои ду олам

خسرو به زور عجز قوی گشت عاقبت

Чизе ки начедем гули боғи ҳавас буд

فرهاد جان نبرد که کارش به زور بود

Имрӯз надонам з чаҳ дӯди дил мо шуд

بخت سیاه بر ورق سرنوشت ما

Он шуъла ки дирузи гули домани хас буд

چون خال سبز بر رخ خوبان ضرور بود

Дар қофилаи пеш рӯйҳо хатарӣ ҳаст

فیّاض راه طی شد و منزل نشد پدید

Тай шуд раҳам аз давлати пое ки ба пас буд

سرگشتگی نتیجة این راه دور بود