Намӯд аз пардаи рух ёрам намехоҳам далоил ро

نمود از پرده رخ یارم نمی‌خواهم دلایل را

Биё аз пеши ман эй гиря бурдор ин рсоил ро

بیا از پیش من ای گریه بردار این رسایل را

Аз он кунҷи лаби ширини ғарибӣ бӯса ме хоҳад

از آن کنج لب شیرین غریبی بوسه می‌خواهد

Чаҳ май гӯйии ҷавобаш ? манъ натавон кард соил ро

چه می‌گویی جوابش؟ منع نتوان کرد سایل را

Ба ман аз илми ишроқӣу ?машае чаҳ май гӯйӣ ?

به من از علم اشراقی و مشّایی چه می‌گویی؟

Ки сад раҳ шастаам чун машқи Тифлони ин рсоил ро

که صد ره شسته‌ام چون مشق طفلان این رسایل را

Мсхни дони дили тангами мҷстиро наме донам

مسخّن دان دل تنگم مجسطی را نمی‌دانم

Ба Батламиюс бигзор ин ммслроу моил ро

به بطلمیوس بگذار این مُمثل را و مایل را

Ҳадиси васлу ҳарфи кимиё ёрб ки пайдо кард ?

حدیث وصل و حرف کیمیا یارب که پیدا کرد؟

Ки қавлӣ дар миён ҳаст ва намедонем қойил ро

که قولی در میان هست و نمی‌دانیم قایل را

ШФодонони лаъли ёри фориғ аз ашоротанд

شفادانان لعل یار فارغ از اشاراتند

намехонанд ҳаргизи дафтари арзи фазойил ро

نمی‌‌خوانند هرگز دفتر عرض فضایل را

Миёни моу ҷонони ҳоилӣ худ нест ҷуз ҳастӣ

میان ما و جانان حایلی خود نیست جز هستی

Биёи файёз то аз пеш бардорем ҳоил ро

بیا فیّاض تا از پیش برداریم حایل را