Кам гири баҳри ҳодисаи ақли кафил ро
کم گیر بهر حادثه عقل کفیل را
Бастан ба мушт хас натавон равад нил ро
بستن به مشت خس نتوان رود نیل را
Чашми умеди доштан аз аҳли рӯзгор
چشم امید داشتن از اهل روزگار
Бошад табиби дарди намӯдани алил ро
باشد طبیب درد نمودن علیل را
Бол магас надорам ва бар хеш баста ам
بال مگس ندارم و بر خویش بستهام
Корӣ ки кардании сети пари Ҷабраил ро
کاری که کردنیست پر جبرئیل را
Кас нест дар мақоми фанои ҷузи бақои дӯст
کس نیست در مقام فنا جز بقای دوست
Варна чаро насӯхтӣ оташи халилро !
ورنه چرا نسوختی آتش خلیل را!
То шоҳроҳ гмшдн омад ба пеши ман
تا شاهراه گمشدن آمد به پیش من
Дар раҳ чу нақш пой фикандам далел ро
در ره چو نقش پای فکندم دلیل را
Халқи накӯи мулозим рӯй накӯ буд
خلق نکو ملازم روی نکو بود
Ғайр аз ҷамили зишти намояди ҷамил ро
غیر از جمیل زشت نماید جمیل را
Рангии сети инки то ба қиёмат наме равад
رنگیست اینکه تا به قیامت نمیرود
Доман ба дасти хӯни надиҳади каси қтил ро
دامن به دست خون ندهد کس قتیل را
Пеш аз иқомати аҳли таҷарруди дарин мақом
پیش از اقامت اهل تجرّد درین مقام
Омода гаштаанд Нидои раҳил ро
آماده گشتهاند ندای رحیل را
Дидори дӯсти аҷри шаҳодат навишта анд
دیدار دوست اجر شهادت نوشتهاند
Маънии ҳамин басаст савоби ҷазил ро
معنی همین بس است ثواب جزیل را
Ғайр аз саводи хуонеи дилҳо ситам буд
غیر از سواد خوانی دلها ستم بود
Дар шаръи аҳли таҷрибаи чашми кҳил ро
در شرعِ اهلِ تجربه چشم کحیل را
То ҷуръае зхўни дилам дар сабу буд
تا جرعهای زخون دلم در سبو بود
Бар зоҳидӣ сиблат кунам слсбил ро
بر زاهدان سبیل کنم سلسبیل را
Қимат камаст ҷинси накӯро чаҳ шуд ҳаким
قیمت کمست جنس نکو را چه شد حکیم
Каз пай дят гузошта хӯни сиблат ро
کز پی دیت گذاشته خون سبیل را
Қадари сухан агар нашносад касе чаҳ ғам
قدر سخن اگر نشناسد کسی چه غم
Қимат басаст ҷавҳари зотии асил ро
قیمت بس است جوهر ذاتی اصیل را
Гавҳари қалил ва муҳра касӣраст гӯши дор
گوهر قلیل و مهره کثیرست گوش دار
То камтар аз касӣр ндонӣ қалил ро
تا کمتر از کثیر ندانی قلیل را
Ғами барканор ва суҳбат ҳоласт дар миён
غم برکنار و صحبت حالست در میان
Файёзи ҳон хабар накунӣ қолу қил ро
فیّاض هان خبر نکنی قال و قیل را