намедонам чаҳ ойинаст кофари каҷи кулоҳон ро

نمی‌دانم چه آیین است کافر کج‌کلاهان را

Ки шер доя пиндоранд хӯн бегуноҳон ро

که شیر دایه پندارند خون بی‌گناهان را

зи ҳокими ғофилии золим наме доне ки май бояд

ز حاکم غافلی ظالم نمی‌دانی که می‌باید

Ғами умедворони бештари амидкоҳон ро

غم امیدواران بیشتر امیدکاهان را

Ба шухиҳои инсофи ту нозам дар сафи маҳшар

به شوخی‌های انصاف تو نازم در صف محشر

Ки доман медиҳад дар дасти муштии додхоҳон ро

که دامن می‌دهد در دست مشتی دادخواهان را

зи иқболи баланди ишқ бетолеъ гумон дорам

ز اقبال بلند عشق بی‌طالع گمان دارم

Ки тасхири сияҳ бахатон кунад мижгони сиёҳон ро

که تسخیر سیه‌بختان کند مژگان سیاهان را

Ту эй срхили хубон чун ба хол ва хат кунам васфат !

تو ای سرخیل خوبان چون به خال و خط کنم وصفت!

Ба таъриф дигар бояд сутудани подшоҳон ро

به تعریف دگر باید ستودن پادشاهان را

Ба мо бисёр эй бдхў ҷафо кардӣ ва бад кардӣ

به ما بسیار ای بدخو جفا کردی و بد کردی

Азин бадтар ҷафо боист кардани никхўоҳон ро

ازین بدتر جفا بایست کردن نیکخواهان را

Рамиданҳои ошиқ дар ҳақиқат дом маъшӯқаст

رمیدن‌های عاشق در حقیقت دام معشوقست

Ба ваҳшати улфати дигар буд ҷодўнгоҳон ро

به وحشت الفت دیگر بود جادونگاهان را

Нигоҳи саркашашро илтифотӣ бо асирон аст

نگاه سرکشش را التفاتی با اسیران است

Раияти парварии лозим буд шавкати паноҳон ро

رعیّت‌پروری لازم بود شوکت پناهان را

Ба ҷаҳди хеш бояд даст дар домон раҳбар зад

به جهد خویش باید دست در دامان رهبر زد

Чаҳ медонад ҷараси дарди дил гум карда роҳон ро

چه می‌داند جرس درد دل گم کرده راهان را

Ба ин бечорагиҳо дили ҳамон дар чора май бандам

به این بیچارگی‌ها دل همان در چاره می‌بندم

Умеди соҳил аз дил кӣ равад киштии табоҳон ро

امید ساحل از دل کی رود کشتی تباهان را