Ба ҷузи ту ҷумла беҳосил гирифтам

چنان در کوی او افتادگی را کار می‌بستم

Агар чиз дигар дар дил гирифтам

که عهد دوستی با سایة دیوار می‌بستم

Ба ғайр аз мусҳафи рӯяти китобӣ

بسان غنچه با یاد لبش در کاروان اشک

Агар хондам ҳама ботил гирифтам

ز لخت دل متاع برگ گل دربار می‌بستم

Ҳазорон таъна аз ҳар душману дӯст

خوشا عهدی که آن بد خو به قصد امتحان من

зи нофармонии як дил гирифтам

گره از زلف وا می‌کرد و من در کار می‌بستم

Китоби ишқро осон намуданд

کنون از نیش موری رنجه‌ام کو آنکه هر ساعت

Чу хондам сар ба сар мушкил гирифтам

به افسون سر زلفش زبان مار می‌بستم؟

Ҳама аз баҳри манзил роҳ гиранд

به کفر زلف او ایمان نمی‌آوردم از اوّل

Чаро ман роҳро манзил гирифтам !

اگر پند پریشان خاطران را کار می‌بستم

Шикастами киштӣ ва ронадам ба дарё

مکن عیبم که دل در سبحه بستم کار تقدیرست

Муроди баҳр аз соҳил гирифтам

اگر در دست من می‌بود من زنّار می‌بستم

Шудам як мушти хӯни файёзу охир

خوشا فیّاض آن عهدی که از بیم صبا هر دم

Ба ҳасрати доман қотил гирифтам

در آن کو خویش را چون کاه بر دیوار می‌بستم