Чун ба ёди зулф ӯ зулфи ғам афшон ме кунам

گاهی کمان ناله به خمیازه زه کنم

Май кашами оҳӣу оламро парешон ме кунам

گاهی کمند آه گره بر گره کنم

Гулистон бе рӯй ӯ бар ман ҷаҳаннам ме шавад

سیرت ندیده، بخت مرا از تو دور کرد

Ман ки дӯзахро ба ёд ӯ гулистон ме кунам

این داغ را به مرهم وصل که به کنم؟

Домани васлаш агар дар каф набошад як нафас

شب تا سحر به یاد سر زلف دلکشت

Бо гиребони дастро даст ва гиребон ме кунам

در گوشه‌ای نشینم و مشق گره کنم

намешавам аз баси балогардони нахли қоматаш

تا عاشقم زمانه مرا دم نمی‌دهد

Дар миёни ҷилваи нозашро парешон ме кунам

خود را مگر به بلهوسان مشتبه کنم

То наёбам лиззати гуфтор ӯро ҳам зи рашк

فیّاض کی بود که براندازِ شهر خویش

Гӯшро ҳам баъди азин чун дида ҳайрон ме кунам

ترک اقامت دو سه درگشته دِه کنم