Мо ба бадномии талош никномӣ ме кунем

آهی از دل از پیِ دفعِ‌گزندی می‌کشیم

Пухтагиҳо дар назар дорем ва хомӣ ме кунем

چشم بد را سرمه از دود سپندی می‌کشیم

Дӯстони моро ба ком душманон ме хостанд

تا شبی سر و قد او سایه بر ما افکند

Мо зи дшмнкомии худ дўсткомӣ ме кунем

ما و دل هر صبح یاهوی بلندی می‌کشیم

Нотамомиҳои могар ишқи хўбонсту бас

ناتوانی بین که در عشق تو بار عالمی

Мо тамомиро фидоӣ нотамомӣ ме кунем

با تن زاری و جان دردمندی می‌کشیم

Сайд мебоист шуд , сайёдии мо баҳр чист ?

آستانت از وجود ما گرانی می‌کند

Дар ҳақиқати донае будем ва домӣ ме кунем

پای رغبت از سر کوی تو چندی می‌کشیم

Чун нахандад бар шитоби мо диранги дигарон !

هر نفس فیّاض با این تلخکامی‌های خویش

Мо ки бо ин кунад сирии тез гомӣ ме кунем

کاسة زهری ز لعل نوشخندی می‌کشیم