Чаҳ пои бастаи тадбирам боядам бӯдан

گرت هواست به هر نیک و بد به سر بردن

Ки дар қаламрави тақдир боядам бӯдан

دلی چو آینه باید به دست آوردن

Қазо ба чини ҷабин рад намешавад ҳаргиз

به هرزه جان چه کَند کوهکن نمی‌داند

Чаҳ лозимаст ки дилгир боядам бӯдан

که روزی دگران را نمی‌ توان خوردن

Дамӣ ба халқи хушам рӯзгор нагузорад

به جانفشانی اگر ابروت اشاره کند

Дами насимаму шамшер боядам бӯдан

توان به دست اجل مفت جان به در بردن

Пиёда дар ҷилави ғифлатам , кунун каз ҳуш

ستم به حال دل دشمنان ستم باشد

Ду асба дар паии нахҷӣр боядам бӯдан

دلی که دوست نداری چه باید آزردن!

зи саргаронии зулфи ту дарҳамам чаҳ кунам !

به آب زندگی خضر کس نپردازد

Ки бори хотири занҷир боядам бӯдан

به حسرت لب لعل تو تا توان مردن

Чунон нарафт ғами даврии раҳам аз ёд

چه غم به معجزة نوح کار اگر افتد

Ки дар таҳияи шабгир боядам бӯдан

که دامن مژه‌ای می‌توانم افشردن

Кадоми айши ҷавонӣ , кадоми аҳди тараб !

به گلبنم که نظر کردة خزان بلاست

Ки дар талофии он пер боядам бӯдан

گل همیشه بهارست ذوق پژمردن

Чаҳ ғами зи қомати хами дида , ин умедами бас

چنان طراوت گل ریخت موج بر سر هم

Ки дар камони ҳаваси тир боядам бӯдан

که در هوای چمن غوطه می‌توان خوردن

Зуҳӯри дарди дили ман гузашт аз он файёз

چه می‌خوری غم دلگیری از فلک فیّاض

Ки зери миннати тақрир боядам бӯдан

چو آبِ آینه شو دل نهادِ‌ افسردن