Аз дили ҳавои васли ту кӣ меравад бурун

گر نه ابراهیم عهد خود بود جانان من

Кӣ нашъа аз табиат май меравад бурун

چون کند جا در دل چون آتش سوزان من!

Имшаби зи шарми нолаи зорами нафас назд

از ازل کردند در خونریزی من اتّفاق

Ин уқда кӣ зи хотир не меравад бурун

خنجرش را آشنایی‌هاست با مژگان من

Гар боди дастӣ мижа ам башнавад ба хоб

درهم از همچشمی بخت سیاه عاشقست

Дӯд аз ниҳоди ҳотам тай меравад бурун

نیست بی‌باعث پریشان طرّة جانان من

Ҳар субҳдами зи хушкии афсурдагони зуҳд

گر فدا کردم به راهت دین و ایمان را چه غم

Хӯн аз димоғи шиша май меравад бурун

دین و ایمانم تویی، دین من و ایمان من

Файёзро видоъ кунон дид ёр ва гуфт

گر چنین فیّاض از مژگان تراود سیل خون

Маҷнӯни ин қабӣлаи з ҳӣ меравад бурун

می‌شود رسوای عالم حسرت پنهان من