зи авҷ ишқ надорем матлаби дгарӣ

ای که عاشق نیستی پا در حریم ما منه

Ҳамин басаст ки бар ҳам занем болу парӣ

آب از جو می‌خور و لب بر لب دریا منه

зи ҷоми ҳасан ки олами азуи хроботст

گر دل سنگین نداری در درون مجنون مشو

Надидаем зи чашм батон хароб тарӣ

گر نباشی کوه پا در دامن صحرا منه

Хароби ҳолеи ёқӯбро чаҳ ме донад

گر نبینی آتشی در خود به خاک ما میا

Падар , ки гум нашуд аз дудмон ӯ писарӣ

تا نگردی شمع، پایی بر مزار ما منه

Ҳамеша аз хату зулф инқилоб давронаст

فکر فردا گرچه امروزت نباید کرد لیک

Яке чу рафт з дунбол мерасад дгарӣ

آنچه امروزست در کار از پی فردا منه

Заҳр ки теғи тафаввуқ ба мо баланд шавад

جز پشیمانی ندارد جنس دنیا قیمتی

намекунем ба ғайр аз фитодагии сипарӣ

داری ار فیّاض عقلی پا درین سودا منه