Ҷузи доғи сина гул накунад дар баҳори мо
جز داغ سینه گل نکند در بهار ما
Аз ҷӯии шуъла об хӯрд лолаи зори мо
از جوی شعله آب خورد لالهزار ما
Ҳар ранги лолае ки шикаст офтоб шуд
هر رنگ لالهای که شکست آفتاب شد
Пажмурдагӣ начед гулӣ аз баҳори мо
پژمردگی نچید گلی از بهار ما
Дар чори фасл , гулбуни моро шукуфтагӣ аст
در چار فصل، گلبن ما را شکفتگی است
Гул бастааст ақди ухувват ба хори мо
گل بسته است عقد اخوّت به خار ما
Мо софи тинатон ба ҷаҳон сулҳ карда ем
ما صاف طینتان به جهان صلح کردهایم
Ойӣна тирагӣ накушуд аз ғубори мо
آیینه تیرگی نکشد از غبار ما
Моро ба хоки тира баробар намӯд ишқ
ما را به خاک تیره برابر نمود عشق
Ин буд дар ҷаҳони сабаби эътибори мо
این بود در جهان سبب اعتبار ما
Ҳар чанд лоғарем валикини зи рӯзу шаб
هر چند لاغریم ولیکن ز روز و شب
Тозад ду асбаи даври фалак дар шикори мо
تازد دو اسبه دور فلک در شکار ما
Файёз гарчи тарзи сухани тоза буд лек
فیّاض گرچه طرز سخن تازه بود لیک
Ин тарзи тозатар шуда дар рӯзгори мо
این طرز تازهتر شده در روزگار ما