эй онкӣ дар кафи ту варақ чун рух нигор
ای آنکه در کف تو ورق چون رخ نگار
Бехома мезанад рақами нақши хат бар об
بیخامه میزند رقم نقش خط بر آب
Ваии мазҳари аҷоиби фитрат ки табъи ту
وی مظهر عجایب فطرت که طبع تو
Қодртрст бар сухан аз чашми пурҳиҷоб
قادرترست بر سخن از چشم پرحجاب
Нахли баланди ҳиммати гулзори хотират
نخل بلند همّت گلزار خاطرت
Дорад ҳазор соя нишин ҳамчуи офтоб
دارد هزار سایهنشین همچو آفتاب
Гуфтӣ ҷавоби қитъаи ман он чунон ки нест
گفتی جواب قطعة من آنچنان که نیست
Як нуктаи ҷузи тавозуъи ин зарраи носавоб
یک نکته جز تواضع این ذرّه ناصواب
Лекини зиёда аз ҳади озори банда буд
لیکن زیاده از حد آزار بنده بود
Чандин набӯд нолаи ман мӯҷиби итоб
چندین نبود نالة من موجب عتاب
Аз нолаам зиёда барошуфтае ва нест
از نالهام زیاده برآشفتهای و نیست
Дарёиро зи ҷӯшаши як қатраи изтироб
دریای را ز جوشش یک قطره اضطراب
Ман ин қадари ҳарифи итоб ту нестам
من این قدر حریف عتاب تو نیستم
Бояд ба қадари ҳавсила паймудан ин шароб
باید به قدر حوصله پیمودن این شراب
Ҳарфи гумони миннати эҳсони з чун манӣ
حرف گمان منّت احسان ز چون منی
Чун ифтирои миннати қатраи сет бар саҳоб
چون افترای منّت قطرهست بر سحاب
Ин буд матлабам ки ҷавонӣу навбаҳор
این بود مطلبم که جوانیّ و نوبهار
Чашм адаб мабод з ғифлат равад ба хоб
چشم ادب مباد ز غفلت رود به خواب
Аз ман агар ба файз раседӣ ҳунари зи тест
از من اگر به فیض رسیدی هنر ز تست
Маро расад ки нури пазиради зи офтоб
مه را رسد که نور پذیرد ز آفتاب
Файз аз худоу мабдаи файёз ҳам худост
فیض از خدا و مبدأ فیّاض هم خداست
Дар ҷадваласт лек ба тадриҷи сайри об
در جدولست لیک بهتدریج سیر آب
Ҷузи қурбу баъди водӣу сарчашма ҳеҷ нест
جز قرب و بعد وادی و سرچشمه هیچ نیست
Сайлоб дар нишеби з боло кунад шитоб
سیلاب در نشیب ز بالا کند شتاب
Кардигар истифодаи зи ман беҳтарии зи ман
کردی گر استفاده ز من بهتری ز من
Ма дар шаби чаҳордаҳ кам нест зи офтоб
مه در شب چهارده کم نیست ز آفتاب
Шогирди комил ба аз устоди ҳам басӣ аст
شاگرد کامل به از استاد هم بسی است
Машъал шавад фурӯхта аз шамъ дар ҳубоб
مشعل شود فروخته از شمع در حباب
Ҳосил , казин савол ки дар банди фикри тест
حاصل، کزین سؤال که در بند فکر تست
Чун ғунча дӯхтӣ лаби нутқи ман аз ҷавоб
چون غنچه دوختی لب نطق من از جواب