Садри ҷаҳону олами ҷону сипеҳри фазл
صدر جهان و عالم جان و سپهر فضل
эй онкии осмонат ба ҷон чокарӣ кунад
ای آنکه آسمانت به جان چاکری کند
Атфоли фазлро ба ҷаҳони баҳри тарбият
اطفال فضل را به جهان بهر تربیت
Шуд вақти онкии табъи хушат модарӣ кунад
شد وقت آنکه طبع خوشت مادری کند
Шояд агар табиати мъҷзнмои ту
شاید اگر طبیعت معجزنمای تو
Дар малики шаръи даъвӣ пайғамбарӣ кунад
در ملک شرع دعوی پیغمبری کند
Тӯмор на фалаки зи қазои ин умед дошт
طومار نه فلک ز قضا این امید داشت
Коншои фикри бикри туро дафтарӣ кунад
کانشای فکر بکر ترا دفتری کند
Афшонии китоби камоли турои зи шавқ
افشانی کتاب کمال ترا ز شوق
Хуршед дар пиёлаи гардун зарӣ кунад
خورشید در پیالة گردون زری کند
Дар лаҷаи талотуми амвоҷи Фкртт
در لجّة تلاطم امواج فکرتت
Кӯҳи метанати ту магар лангарӣ кунад
کوه متانت تو مگر لنگری کند
Хаттӣ ба истиқомати табъ хушат куҷост
خطّی به استقامت طبع خوشت کجاست
То осмони фикри туро меҳварӣ кунад
تا آسمانِ فکر ترا محوری کند
Чун хутбаи ҷалол ту хонанд қудсён
چون خطبة جلال تو خوانند قدسیان
На осмони хатиби туро минбарӣ кунад
نه آسمان خطیب ترا منبری کند
Бо каҷи салиқагии маи нав аз паии шараф
با کجسلیقگی مه نو از پی شرف
Дар мадҳи санҷяти ҳавас шоирӣ кунад
در مدحسنجیت هوس شاعری کند
Гар пуртӯии зи акси ҷамолат ба вай фитад
گر پرتوی ز عکس جمالت به وی فتد
Маи фарбеҳӣу меҳри фалак лоғарӣ кунад
مه فربهیّ و مهرِ فلک لاغری کند
Ҳам чашм чарх шуд замӣ акнӯн ки реги дашт
هم چشم چرخ شد زَمی اکنون که ریگ دشت
Аз партави замири хушат ахтарӣ кунад
از پرتو ضمیر خوشت اختری کند
Перояи ҷамоли арӯси хаёли ту
پیرایة جمال عروس خیال تو
Бар дасту пои шоҳиди дайн зеварӣ кунад
بر دست و پای شاهد دین زیوری کند
Миъроҷи фитрати ту бар авҷи самои қудс
معراج فطرت تو بر اوج سمای قدس
Бар пеши тоқи чархи нуҳум бартарӣ кунад
بر پیش طاق چرخ نهم برتری کند
Кони санги резае буду баҳри қатра Эй
کان سنگریزهای بود و بحر قطرهای
Онҷо ки ҳиммати ту схогстрӣ кунад
آنجا که همّت تو سخاگستری کند
Банди забон нотиқа гардад нафаси зи шарм
بند زبان ناطقه گردد نفس ز شرم
Ҷое ки фитрати ту сухан оварӣ кунад
جایی که فطرت تو سخنآوری کند
Калаки ту дар хиром чу иншо кунӣ калом
کلک تو در خرام چو انشا کنی کلام
Хӯни ҷигар ба косаи Кебек дарӣ кунад
خون جگر به کاسة کبک دری کند
Бар шуълаи табиатат ар бишиканади ниқоб
بر شعلة طبیعتت ار بشکند نقاب
Оташи ҳавои тинат хокистарӣ кунад
آتش هوای طینت خاکستری کند
Хуршеди осмон ба сҳоӣӣ мулаққаб аст
خورشید آسمان به سهائی ملقّب است
Дар кишварӣ ки табъи хушат ахтарӣ кунад
در کشوری که طبع خوشت اختری کند
Баҳри шамеми маҷлиси инси ту аз шараф
بهر شمیم مجلس انس تو از شرف
Хуршеди анбарӣу фалак миҷмарӣ кунад
خورشید عنبریّ و فلک مجمری کند
Шоҳои зи бими онкии зи лутфи ъмими ту
شاها ز بیم آنکه ز لطف عمیم تو
Ин бандаи бартарӣ ба ма ва муштарӣ кунад
این بنده برتری به مه و مشتری کند
Даврам фиканд аз ту ба сад ҳилаи осмон
دورم فکند از تو به صد حیله آسمان
Ин зулмро магари карамат доварӣ кунад
این ظلم را مگر کرمت داوری کند
Дар дидаи давр аз ту ва бар тани ҷудои зи ту
در دیده دور از تو و بر تن جدا ز تو
Мижгони ман синонеу мӯ ханҷарӣ кунад
مژگان من سنانی و مو خنجری کند
Наздик шуд ки меҳнати ҳиҷрони дили маро
نزدیک شد که محنت هجران دل مرا
Аз зиндагии малул ва з ҳастӣ барӣ кунад
از زندگی ملول و ز هستی بری کند
Ҳурмон балост варна зи мурдан чаҳ ғами маро
حرمان بلاست ورنه ز مردن چه غم مرا
Муфти ман инки то адамам раҳбарӣ кунад
مفت من اینکه تا عدمم رهبری کند
То деви ҳиҷри баради зи раҳи хотири маро
تا دیو هجر برد ز ره خاطر مرا
Рафт онкӣ дидаам нигаҳӣ бо парӣ кунад
رفت آنکه دیدهام نگهی با پری کند
Ойӣнаи умеди ман аз ҳиҷри тираи гашт
آیینة امید من از هجر تیره گشت
Кӯи сайқали висол ки равшангарӣ кунад ?
کو صیقل وصال که روشنگری کند؟
Нодидаи коми васл ба ҳиҷрам фиканд чарх
نادیده کام وصل به هجرم فکند چرخ
Каз вай мабод пояи ман бартарӣ кунад
کز وی مباد پایة من برتری کند
Бар ман вабол кард мусулмонии маро
بر من وبال کرد مسلمانی مرا
Мушкил ки дар фаранги каси ин кофарӣ кунад
مشکل که در فرنگ کس این کافری کند
Бории равои мадори алии рағми осмон
باری روا مدار علیرغم آسمان
Кин хаста хок гардад ва хокистарӣ кунад
کاین خسته خاک گردد و خاکستری کند
Лутфии намо ки шояд азин варта вораад
لطفی نما که شاید ازین ورطه وارهد
Дар хизмати ту шоди зайд чокарӣ кунад
در خدمت تو شاد زید چاکری کند
То осмон хамида кунад аз дарат гузар
تا آسمان خمیده کند از درت گذر
То офтоби шоҳидӣ ва дилбарӣ кунад
تا آفتاب شاهدی و دلبری کند
Пайвастаи боди шоҳиди бахтати ҷавону шод
پیوسته باد شاهد بختت جوان و شاد
Пушти адуати ҳамчуи фалак чанбарӣ кунад
پشت عدوت همچو فلک چنبری کند