эй Арастӯашон ки ҳастӣ аз баси истеъдоди зот

ای ارسطوشان که هستی از بس استعدادِ ذات

Аҳли дониши ҷумларо султону султонро вазир

اهل دانش جمله را سلطان و سلطان را وزیر

Он баланди иқболи дастурӣ ки дар маънӣ хатост

آن بلند اقبال دستوری که در معنی خطاست

Бо вуҷӯдат дар ҷаҳони гуфтани Уторидро дабир

با وجودت در جهان گفتن عطارد را دبیر

Он гиромии мояи дониши густарӣ каз арзи илм

آن گرامی مایه دانش گستری کز عرض علم

Нест ҷири Тифли дабистони ту афлотӯни пер

نیست جر طفل دبستان تو افلاطون پیر

Ҳам турои ртбти фузун аз халқ ва ҳам дониши фузун

هم ترا رتبت فزون از خلق و هم دانش فزون

Осмонӣ дар бузургии офтобӣ дар замир

آسمانی در بزرگی آفتابی در ضمیر

Матлаъи нури сиёдати он ҷамоли нўртоб

مطلع نور سیادت آن جمال نورتاب

Машриқи хуршеди дониши он дили дониш пазир

مشرق خورشید دانش آن دل دانش‌پذیر

Гар ба қадари рутбаи худ брФрўзии боргоҳ

گر به قدر رتبة خود برفروزی بارگاه

Оҷиз ояд даври домани аФтобшро масир

عاجز آید دور دامن افتابش را مسیر

Гар ту навъи мунҳасир дар фард бошӣ давр нест

گر تو نوع منحصر در فرد باشی دور نیست

Дар миёни аҳли олам беназирӣ бе назир

در میان اهل عالم بی‌نظیری بی‌نظیر

Гар набошад шуълаи рои ту як шаб бар сипеҳр

گر نباشد شعلة رای تو یک شب بر سپهر

Аз танури субҳи қурси хур бурун ояд фатир

از تنور صبح قرص خور برون آید فطیر

Дастҳо аз домани кӯтаҳ вале файзи ту ом

دست‌ها از دامن کوته ولی فیض تو عام

Ҳамчуи хуршедӣ ки тобӣ бар сағир ва бар кабӣр

همچو خورشیدی که تابی بر صغیر و بر کبیر

Бо баду неки ҷаҳонат лозим омад илтифот

با بد و نیک جهانت لازم آمد التفات

Душманонро лоилоҷии дӯстонро ногузир

دشمنان را لاعلاجی دوستان را ناگزیر

Бар ту олам чун ннозд ? офтобии офтоб

بر تو عالم چون ننازد؟ آفتابی آفتاب

Вази ту гулбун чун наболад ? абрӣу абри мтир

وز تو گلبن چون نبالد؟ ابری و ابر مطیر

Бугсалади пайванди пас фардои зи фардои хоҳишат

بگسلد پیوندِ پس‌فردا ز فردا خواهشت

Вази наҳиф давр бошат бугзарад дай аз прир

وز نهیب دور باشت بگذرد دی از پریر

Дар баландии ҳиммати ту чун ба дасти шаҳи камон

در بلندی همّت تو چون به دست شه کمان

Дар расоеи қудрати ту чун зи шасти шоҳи тир

در رسایی قدرت تو چون ز شست شاه تیر

Офтоби салтанатро ҳам сипеҳрии ҳам зё

آفتاب سلطنت را هم سپهری هم ضیا

Исмони муъаддилатро ҳам мадории ҳам мудӣр

اسمان معدلت را هم مداری هم مدیر

Ғунча аз баҳрати намояди ранги гул дар шишаи соф

غنچه از بهرت نماید رنگ گل در شیشه صاف

Барги гули баҳри ту безади буии гулро аз ҳарир

برگ گل بهر تو بیزد بوی گل را از حریر

Дар муроди халқ додани чархро андеша ҳост

در مراد خلق دادن چرخ را اندیشه‌هاست

То намегардад зи тадбири савобати мстшир

تا نمی‌گردد ز تدبیر صوابت مستشیر

Ҳалу ақди коиноти имрӯз дар даст ту кард

حلّ و عقد کاینات امروز در دست تو کرد

Онкӣ кард ин уқдаро тафвиз бар чархи асир

آنکه کرد این عقده را تفویض بر چرخ اثیر

Гар тамизи неку бад лозим кунӣ бар табъи хеш

گر تمیز نیک و بد لازم کنی بر طبع خویش

Тирагӣ аз рӯй ма чун мӯи барорӣ аз хамир

تیرگی از روی مه چون مو برآری از خمیر

Ҳамчуи оби ноштои кини ту бар дили ногувор

همچو آبِ ناشتا کین تو بر دل ناگوار

Дар тани Тифли хиради меҳрати гуворои ҳамчуи шер

در تن طفل خرد مهرت گوارا همچو شیر

Шоҳии Нӯшервони дастурии бўзрҷмҳр

شاهی نوشیروان دستوری بوذرجمهر

Ҳаст дар аҳди туу шаҳи бозии шоҳу вазир

هست در عهد تو و شه‌بازی شاه و وزیر

Ҳар ки бошад ҳасрати аҳди Сикандар диданаш

هر که باشد حسرت عهد سکندر دیدنش

Бо вазирӣ чун Арастӯ беҳам?ил бе назир

با وزیری چون ارسطو بی‌همال بی‌نظیر

Ҳо Арастӯ ,ҳо Сикандар , чашм бигушо гӯ бибин

ها ارسطو، ها سکندر، چشم بگشا گو ببین

Ин ба дониши малики дор ва он ба давлати малики гир

این به دانش ملک‌دار و آن به دولت ملک‌گیر

Пер шуд дар бандагиҳои ту ихлосами балӣ

پیر شد در بندگی‌های تو اخلاصم بلی

Кор дигар мекунад дар бандагии ихлоси пер

کار دیگر می‌کند در بندگی اخلاص پیر

То Сикандарро буд ному Арастӯро нишон

تا سکندر را بود نام و ارسطو را نشان

Ҳам ту бошӣ дар вазорати ҳам буд шаҳ бар сарир

هم تو باشی در وزارت هم بود شه بر سریر