Ҷамоли ёр ки пайваст беқарор худ аст

جمال یار که پیوسته بی‌قرار خود است

Чаҳ дар қафо ва чаҳ дар ҷилва дар қарор худ аст

چه در قفا و چه در جلوه در قرار خود است

Ҳамеша волаи нақш ванигор хештан аст

همیشه واله نقش و نگار خویشتن است

Мудоми шефтаи зулф то бидор худ аст

مدام شیفتهٔ زلف تابدار خود است

Ҳам ӯст оинаи ҳам шоҳидаст ва ҳам машҳӯд

هم اوست آینه، هم شاهد است و هم مشهود

Бзири зулфу хату холи пардаи дор худ аст

به زیر زلف و خط و خال، پرده‌دار خود است

Ҳам ӯст ошиқу маъшӯқу толибу матлӯб

هم اوست عاشق و معشوق و طالب و مطلوب

Бароа хеш нишаста дар интизор худ аст

به راه خویش نشسته، در انتظار خود است

Барои худ буду андалеби гулшани худ

برای خود بود و عندلیب گلشن خود

Ҳавоӣ кас накунад сабзау баҳор худ аст

هوای کس نکند، سبزه و بهار خود است

Бком кас нашавад ҳаргизи онкӣ худ комаст

به کام کس نشود هرگز آن‌که خود کام است

Баҳоли ғайри напардозади онкии ёр худ аст

به حال غیر نپردازد، آن‌که یار خود است

Бигӯӣ файзи суханҳо ки кас наме фаҳмад

بگوی فیض سخن‌ها، که کس نمی‌فهمد

Бақадр дониши худ ҳар касе бакор худ аст

به قدر دانش خود، هر کسی به کار خود است

Мудоми хӯн ҷигар мехӯрд зпҳлўии худ

مدام خون جگر می‌خورد ز پهلوی خود

Чу лолаи ин дили саргаштаи доғдор худ аст

چو لاله این دل سرگشته داغدار خود است