Бар рухи маи талъатони зулфи парешон хуш намост
بر رخ مه طلعتان زلف پریشان خوش نماست
Дилбарӣу нозу истиғно аз ӣнон хуш намост
دلبری و ناز و استغنا از اینان خوش نماست
Ошиқонро зорӣу мискинӣу афтодагӣ
عاشقان را زاری و مسکینی و افتادگی
Дилбаронро пурсиши аҳволи эшон хуш намост
دلبران را پرسش احوال ایشان خوش نماست
Хубрӯёнро парешони ихтилотӣ хуб нест
خوبرویان را پریشان اختلاطی خوب نیست
Имтиноъу шарму тамкин аз накӯён хуш намост
امتناع و شرم و تمکین از نکویان خوش نماست
Ҳар ҷФоӣӣ каз накӯ рӯйон расад , бояд кашид
هر جفائی کز نکو رویان رسد، باید کشید
Сабр бар озори ёр аз мҳркишон хуш намост
صبر بر آزار یار از مهرکیشان خوش نماست
Аз лаби ширин , итоб талх ширинасту хуш
از لب شیرین، عتاب تلخ شیرینست و خوش
Тири зҳролўдаҳ аз мижгони хубон хуш намост
تیر زهرآلوده از مژگان خوبان خوش نماست
Ҳар чаҳ бо ҳар кас кунанд ин қавми эшонро расад
هر چه با هر کس کنند این قوم ایشان را رسد
Аз нигоҳии олимии созанди вайрон хуш намост
از نگاهی عالمی سازند ویران خوش نماست
То назари афкандаи чандини обид аз раҳ барда анд
تا نظر افکنده چندین عابد از ره بردهاند
Длрбоӣии ин чунин аз дилрабоён хуш намост
دلربائی اینچنین از دلربایان خوش نماست
Бар дарат афтодаам хоҳӣ бикаш хоҳӣ бубахш
بر درت افتادهام خواهی بکش خواهی ببخش
Ҳарчӣ бо ошиқ кунӣ , дар кеши ишқи он хуш намост
هرچه با عاشق کنی، در کیش عشق آن خوش نماست
Ҳар чаҳ мехоҳӣ бигӯ коиди сухан зон лаби накӯ
هر چه میخواهی بگو کآید سخن زان لب نکو
Талху дашном аз лаби ширини даҳонон хуш намост
تلخ و دشنام از لب شیرین دهانان خوش نماست
Соъатӣ бархезу бхрому қиёмат рост кун
ساعتی برخیز و بخرام و قیامت راست کن
Ҷилваҳои қомати сарви хиромон хуш намост
جلوههای قامت سرو خرامان خوش نماست
Оқилонгар чашм пӯшанд аз накӯён айб нест
عاقلان گر چشم پوشند از نکویان عیب نیست
Аз хирадманди ин ва аз соҳиби назари он хуш намост
از خردمند این و از صاحب نظر آن خوش نماست
Файзи азин пасгар нгўӣии шеър дар таври муҷоз
فیض ازین پس گر نگوئی شعر در طور مجاز
Насипарӣ алои тариқи аҳли ирфон хуш намост
نسپری الا طریق اهل عرفان خوش نماست