Он малоҳат ки ту дории гуҳар ҳасан онаст

آن ملاحت که تو داری گهر حسن آنست

Ббҳоиш нарасад ҳеҷ матоъ ар ҳама ҷонаст

ببهایش نرسد هیچ متاع ار همه جانست

Мо надорем матоъӣ ки буд дар хури васлат

ما نداریم متاعی که بود در خور وصلت

Ту гарони қӣматӣ ва ҳар чаҳ туро ҳаст гаронаст

تو گران قیمتی و هر چه ترا هست گرانست

Бо ту савдо натавонем магар лутф кунӣ ту

با تو سودا نتوانیم مگر لطف کنی تو

Кончаҳи мо ро баи азон на ҳамаи чизат ба аз онаст

کانچه ما رابه ازآن نه همه چیزت به از آنست

Бӯса гар бирабоед злбти сӯхтаи ҷонӣ

بوسهٔ گر برباید زلبت سوخته جانی

Шавад ӯ зиндау ҷовиду лаб лаъл ҳамонаст

شود او زنده و جاوید و لب لعل همانست

Саҳл бошад зи ту судии бабради ошиқи мискин

سهل باشد ز تو سودی ببرد عاشق مسکین

Каз атои ту турои ҳеҷ на нуқсон на зиёнаст

کز عطای تو ترا هیچ نه نقصان نه زیانست

Мезанад бар лаби ман дасти адаб қуфл хамӯшӣ

میزند بر لب من دست ادب قفل خموشی

Варна бисёр сухан ҳаст ки муҳтоҷ баёнаст

ورنه بسیار سخن هست که محتاج بیانست

Ҳарфи савдои сухани суду зиён ҳеҷ магӯ файз

حرف سودا سخن سود و زیان هیچ مگو فیض

Кин сухан чун сар савдо зада гуяд ҳазёнаст

کاین سخن چون سر سودا زده گوید هذیانست