Дӯш аз ман рамида ме рафт

دوش از من رمیده می‌رفت

Домони з кафам кашида ме рафт

دامان ز کفم کشیده می‌رفت

намерафту маро ба ҳасрат аз пай

می‌رفت و مرا به حسرت از پی

Дарёи дарёи з дида ме рафт

دریا دریا ز دیده می‌رفت

намерафт ба нозу рафтаи рафта

می‌رفت به ناز و رفته‌رفته

Ороми дил рамида ме рафт

آرام دل رمیده می‌رفت

намерафту дили шикаста аз пай

می‌رفت و دل شکسته از پی

Нолони нолон тапида ме рафт

نالان نالان تپیده می‌رفت

намерафту равони равон ба дунбол

می‌رفت و روان روان به دنبال

Тан дар ақабаш хамида ме рафт

تن در عقبش خمیده می‌رفت

намерафт сарвару шодмонӣ

می‌رفت سرور و شادمانی

Аз синаи маро ва дида ме рафт

از سینه مرا و دیده می‌رفت

намерафт ба ёди ҳиҷраш аз пай

می‌رفت به یاد هجرش از پی

Ҳуш аз сар ман парида ме рафт

هوش از سر من پریده می‌رفت

намерафту фиғони ман ба дунбол

می‌رفت و فغان من به دنبال

ӯ фориғ ва ношунида ме рафт

او فارغ و ناشنیده می‌رفت

намерафту маниши фитода дар пай

می‌رفت و منش فتاده در پی

Сад пардаи ман дрдидаҳ ме рафт

صد پرده من دردیده می‌رفت

намерафту ҷаҳони ҷаҳони тағофул

می‌رفت و جهان جهان تغافل

Гуфтӣ ки маро надида ме рафт

گفتی که مرا ندیده می‌رفت

намерафт ба садҳазори тамкин

می‌رفت به صدهزار تمکین

Санҷида ва орамида ме рафт

سنجیده و آرمیده می‌رفت

Каси сарви чамани чмон надида аст

کس سرو چمن چمان ندیده است

Он сӯи равон чмидаҳ ме рафт

آن سو روان چمیده می‌رفت

Ҳайфаст ки бар замин наад пой

حیف است که بر زمین نهد پای

эй коши фарои з дида ме рафт

ای کاش فرا ز دیده می‌رفت

Баси файзи з рафтанаши ғазали кош

بس فیض ز رفتنش غزل کاش

Дар омаданаш қасида ме рафт

در آمدنش قصیده می‌رفت