Ман куҷои ҷон барам задаст ғамат

من کجا جان برم زدست غمت

Ваа ки бо ман чаҳ мекунад ситамат

وه که با من چه میکند ستمت

Бғмти ҷони даҳум ки дар маҳшар

بغمت جان دهم که در محشر

Бошам аз хайл гаштагон ғамат

باشم از خیل گشتگان غمت

Чун шавам хок дар раҳи ту Фтм

چون شوم خاک در ره تو فتم

То қиёмати сари ману қидмат

تا قیامت سر من و قدمت

Ғамзаи ?ути гуҳ ситам кунад бар ман

غمزه ات گه ستم کند بر من

Дод ман гоҳ хоҳад аз ситамат

داد من گاه خواهد از ستمت

Ситамат ҳар чаҳ мекунад карамаст

ستمت هر چه میکند کرمست

Ҳошои ллаҳ чҳо кунад карамат

حاشا لله چها کند کرمت

Ситамӣ дам бидам каромат кун

ستمی دم بدم کرامت کن

эй карамҳо хаҷал бар ситамат

ای کرمها خجل بر ستمت

Сухани ишқ чун ту басии файз

سخن عشق چون تو بسی فیض

Лавҳи сӯзади зи оташи қаламат

لوح سوزد ز آتش قلمت