Болои балоеи қомати қиёмат

بالا بلایی قامت قیامت

Шамшодро кӯи ин қаду қомат

شمشاد را کو این قد و قامت

Дар шоми зулфати хуршеди тобон

در شام زلفت خورشید تابان

Пинҳон дар он шаби рӯзи қиёмат

پنهان در آن شب روز قیامت

Чавгон шуд он зулф бар хол яъне

چوگان شد آن زلف بر خال یعنی

Барадии зи хубони гӯии каромат

بردی ز خوبان گوی کرامت

Зон ғамза гӯям бо чашму абрӯ

زان غمزه گویم با چشم و ابرو

Саҳарии саропои чашмии тамомат

سحری سراپا چشمی تمامت

Он дил ки бошад дар шоми зулфат

آن دل که باشد در شام زلفت

Дигар нахоҳад субҳи қиёмат

دیگر نخواهد صبح قیامت

Ширини лабонеи шкрдҳонӣ

شیرین‌لبانی شکردهانی

Ороми ҷонӣ эй ҷони ғуломат

آرام جانی ای جان غلامت

Ое бар ман рӯҳи равонӣ

آیی بر من روح روانی

Бархезӣ аз ҷои шӯри қиёмат

برخیزی از جا شور قیامت

Дар ҷилва омад эй файзи он ёр

در جلوه آمد ای فیض آن یار

Бигузар з масҷид бигзор имомат

بگذر ز مسجد بگذار امامت

Бигузар з миҳроб бинмуд абрӯ

بگذر ز محراب بنمود ابرو

Бигузоради онро афрохт қомат

بگذارد آن را افراخت قامت