Он шӯх ки дод дилбарӣ дод

آن شوخ که داد دلبری داد

Дар фани стмгристи устод

در فن ستمگریست استاد

Бунёд маро бихоҳад ӯ кунад

بنیاد مرا بخواهد او کند

Кардааст дигар ситезаи бунёд

کرده است دگر ستیزه بنیاد

Аз ҷавру ҷафоаш кӣ барам ҷон

از جور و جفاش کی برم جان

Ва зи бедодаши куҷо барам дод

و ز بیدادش کجا برم داد

Аз ғамзаи кофараши сад афғон

از غمزهٔ کافرش صد افغان

Ва зи дасти ғамаши ҳазор фарёд

و ز دست غمش هزار فریاد

Як лаҳза намеравад зи ёдам

یک لحظه نمی‌رود ز یادم

Як лаҳзаи нмикнди марои ёд

یک لحظه نمیکند مرا یاد

Бод аст бигӯаш ӯ ҳадисам

باد است بگوش او حدیثم

Андам ки расонадаши бадви бод

آندم که رساندش بدو باد

Хуррам чу шавам дилаш ғамин аст

خرم چو شوم دلش غمین است

Гирдам чу ғамин дилаш шавад шод

گردم چو غمین دلش شود شاد

Гар ҷон хоҳад фидо тавон кард

گر جان خواهد فدا توان کرد

Вар дил хоҳад бҷон тавон дод

ور دل خواهد بجان توان داد

Беҳуда бигард ақли гаштам

بیهوده بگرد عقل گشتم

Ишқаст ки додро диҳад дод

عشقست که داد را دهد داد

Меҳри маъшӯқу оташи ишқ

مهر معشوق و آتش عشق

Дар синаи файз то абади бод

در سینه فیض تا ابد باد