Кашад ҳар ҷинси ҷинси худ сухани гирд сухан гардад
کشد هر جنس جنس خود سخن گرد سخن گردد
Дил аз худ чун бтнк ояд бигард он даҳан гардад
دل از خود چون بتنک آید بگرد آن دهن گردد
Чу гирдами ташнаи маънии дилами зи он лаб сухан гуяд
چو گردم تشنهٔ معنی دلم ز آن لب سخن گوید
Чу об зиндагӣ ҷӯям дар он хат ва зқн гардад
چو آب زندگی جویم در آن خط و ذقن گردد
Майу мастӣ агар хоҳам з чашмонаш диҳад соғар
می و مستی اگر خواهم ز چشمانش دهد ساغر
зи ҳоли дили хабари гирам дар он зулф ва шикан гардад
ز حال دل خبر گیرم در آن زلف و شکن گردد
Ки аз зиди дил бзд ояд ки зид гардад бзди пайдо
که از ضد دل بضد آید که ضد گردد بضد پیدا
зи қади росташи пурсами бадӯри қад ман гардад
ز قد راستش پرسم بدور قد من گردد
Агар дар анҷуман бошам кашад дили ҷониби хилват
اگر در انجمن باشم کشد دل جانب خلوت
Чу дар хилват нишинам дил бигард анҷуман гардад
چو در خلوت نشینم دل بگرد انجمن گردد
Рӯми сӯии чамангар ман з оҳам мешавад саҳро
روم سوی چمن گر من ز آهم میشود صحرا
Бсҳрогар рӯми саҳрои зи ашки ман чаман гардад
بصحرا گر روم صحرا ز اشک من چمن گردد
Чунонам аз парешоне ки гар хоҳам блби орм
چنانم از پریشانی که گر خواهم بلب آرم
Забон аз ҳарфи ҷамъияти парешон дар даҳан гардад
زبان از حرف جمعیت پریشان در دهن گردد
Дилам гум карда чизеро нмидонд чаҳ чизаст он
دلم گم کرده چیزی را نمیداند چه چیز است آن
Агар бўӣии барад аз худ бигард хештан гардад
اگر بوئی برد از خود بگرد خویشتن گردد
Дилии кӯ дар ҷаҳон гул набошад васлро қобил
دلی کو در جهان گل نباشد وصل را قابل
Биёади соҳиби манзил бар атлол ва дмн гардад
بیاد صاحب منزل بر اطلال و دمن گردد
Ҳиҷобаши мо ва ман бошад чу бишносад ман ва мо ро
حجابش ما و من باشد چو بشناسد من و ما را
Шиносадгар ман ва моро бигард мо ва ман гардад
شناسد گر من و ما را بگرد ما و من گردد
Буд ҳуби ватани зи имони ватани ҷонро буд ҷонон
بود حب وطن ز ایمان وطن جان را بود جانان
Ватанрогар шиносади ҷони бқрбон ватан гардад
وطن را گر شناسد جان بقربان وطن گردد
зи ёрон файз мехоҳад ҷавобӣ чун ғазал гуяд
ز یاران فیض میخواهد جوابی چون غزل گوید
Даҳани гирд сухан гардад сухани гирд даҳан гардад
دهن گرد سخن گردد سخن گرد دهن گردد