Бар дил ва ҷон равост дард дар срўтн чарост дард

بر دل و جان رواست درد در سروتن چراست درد

То ки расад зи тани бҷон то напарад тамоми мард

تا که رسد ز تن بجان تا نپرد تمام مرد

Мерасад аз бадан бҷон мекашад ин басӯии он

میرسد از بدن بجان میکشد این بسوی آن

Гар бетонаст вагар бҷон ҳар чаҳ буд сазост дард

گر بتنست و گر بجان هر چه بود سزاست درد

Мағзи з пӯст мекашад ҳар ду бадваст мекашад

مغز ز پوست میکشد هر دو بدوست میکشد

Мард чу гарм дард шуд шуд дилаш аз ду куни сард

مرد چو گرم درد شد شد دلش از دو کون سرد

Дард давост мардро мард давост дард ро

درد دواست مرد را مرد دواست درد را

Рад буд онкӣ набӯдаш бегау гоҳи ранҷу дард

رد بود آنکه نبودش بیگه و گاه رنج و درد

Дард буд ғизои рӯҳи мояи шодӣу футуҳ

درد بود غذای روح مایهٔ شادی و فتوح

Ҳар ки бадаради гашт ҷуфт шуд зи ғами замонаи фард

هر که بدرد گشت جفت شد ز غم زمانه فرد

Иллату суқми об ва гул ҳаст шифои ҷону дил

علت و سقم آب و گل هست شفای جان و دل

Сурхӣ рӯй ҷон буд рӯй танат чу гашти зард

سرخی روی جان بود روی تنت چو گشت زرد

Кард тану савори ҷони ин шудаи парда бар он

کرد تن و سوار جان این شده پردهٔ بر آن

Дар талаб савор тоз ёваи магаради гирди гирд

در طلب سوار تاز یاوه مگرد گرد گرد

Дард чу дар ту нест ҳеҷ биҳдаҳ дар сухан мапӣч

درد چو در تو نیست هیچ بیهده در سخن مپیچ

Гарм сухан шудӣ ту файз ҳаст сухан валек сард

گرم سخن شدی تو فیض هست سخن ولیک سرد