Офтоби васли ҷонон бар намеояд маро
آفتاب وصل جانان بر‌نمی‌آید مرا
Венаи шаби торики ҳиҷрон срнмӣ ояд маро
وین شب تاریک هجران سرنمی‌آید مرا
Дил ҳаме хоҳад ки ҷон дар поиши афшонам вале
دل همی‌خواهد که جان در پایش افشانم ولی
Як нафаси он бевафо бар сар намеояд маро
یک‌نفس آن بی‌وفا بر سر نمی‌آید مرا
Толеъи шӯридаи байни кони мояи шӯридагӣ
طالع شوریده بین کان مایهٔ شوریدگی
Бе хабари як бор аз дар , дрнмӣ ояд маро
بی‌خبر یک‌بار از در، درنمی‌آید مرا
Аз тараб ширин тараст он нӯши лаби лекини ҳасуд
از طرب شیرین‌ترست آن نوش لب لیکن حسود
Қомат чун нахл ӯ дар бар намеояд маро
قامت چون نخل او در بر نمی‌آید مرا
Бахти бадбӣн каз паёмии хотири мо хуш накард
بخت بدبین کز پیامی خاطر ما خوش نکرد
Орзўӣӣ аз накӯён бар намеояд маро
آرزوئی از نکویان بر نمی‌آید مرا
Зард шуд барги ниҳоли айш дар дили солҳост
زرد شد برگ نهال عیش در دل سالهاست
Лолаи рухсорӣ ба чашм тар намеояд маро
لاله رخساری به‌چشم تر نمی‌آید مرا
Ман зи риндӣ ва назарбозӣ нахоҳам тавба кард
من ز رندی و نظربازی نخواهم توبه کرد
Ҳеҷ кории файз , азин хуш тар намеояд маро
هیچ کاری فیض، ازین خوش‌تر نمی‌آید مرا