эй ки дар ин хокдони ҷону ҷаҳонии маро

ای که در این خاکدان جان و جهانی مرا

Чун биравам зини сарои боғу ҷинонеи маро

چون بروم زین سرا باغ و جنانی مرا

Ҷони марои ҷони тўӣии лаъли марои кони тўӣӣ

جان مرا جان توئی لعل مرا کان توئی

Дар дили вайрони тўӣии ганҷ наоне маро

در دل ویران توئی گنج نهانی مرا

Он ки ба дил май дамади рӯҳи сухан ҳар дамам

آن که به دل می‌دمد روح سخن هر دمم

То назанад як нафас бе дамаши онии маро

تا نزند یک نفس بی دمش آنی مرا

Шаби ҳамаи шаб то ба субҳи ҳам нафаси ман тўӣӣ

شب همه شب تا به صبح هم‌نفس من توئی

Рӯз чу корӣ кунам кору дуконии маро

روز چو کاری کنم کار و دکانی مرا

То ки ба маҳфили дирам бо ту сухан ме кунам

تا که به محفل دَرَم با تو سخن می‌کنم

Чун ки ба хилвати рӯми мӯниси ҷонии маро

چون که به خلوت روم مونس جانی مرا

Як нафас аз пеши ту гар биравам гум шавам

یک نفس از پیش تو گر بروم گم شوم

Чун ба ту орми паноҳи амн ваамоне маро

چون به تو آرم پناه امن و امانی مرا

Гар ту бароне марои ҷони зи фироқати даҳум

گر تو برانی مرا جان ز فراقت دهم

Ҷон ба висолати даҳумгар ту бихонӣ маро

جان به وصالت دهم گر تو بخوانی مرا

Гуҳ ба висолами кашии гуҳи зи фироқами кашӣ

گه به وصالم کشی گه ز فراقم کشی

Гоҳи чунинӣ марои гоҳи чунонӣ маро

گاه چنینی مرا گاه چنانی مرا

Файз ба ту рӯ кунад рӯ чу ба ҳар сӯ кунад

فیض به تو رو کند رو چو به هر سو کند

Нури ту олам гирифт қибла аз онии маро

نور تو عالَم گرفت قبله از آنی مرا