Гуфтам магари зи рӯяти зоҳид хабар надорад

گفتم مگر ز رویت زاهد خبر ندارد

Гуфто ки тоби хуршед ҳар бебасар надорад

گفتا که تاب خورشید هر بی بصر ندارد

Гуфтам бкўӣ ишқат поем бгл фурӯ шуд

گفتم بکوی عشقت پایم بگل فرو شد

Гуфто ки кӯчаи ишқи роҳӣ бадар надорад

گفتا که کوچه عشق راهی بدر ندارد

Гуфтам сарои дилро раҳи кӯ ва дар кадом аст

گفتم سرای دل را ره کو و در کدام است

Гуфтои бадал раҳе нест ин хона дар надорад

گفتا بدل رهی نیست این خانه در ندارد

Гуфтам ту гӯии хӯбӣ аз дилбарони рабӯдӣ

گفتم تو گوی خوبی از دلبران ربودی

Гуфто ки модари даҳр чун ман писар надорад

گفتا که مادر دهر چون من پسر ندارد

Гуфтам ки бар фалак ҳаст хуршеду моҳи тобон

گفتم که بر فلک هست خورشید و ماه تابان

Гуфто ки ҳамчуи рўӣии шамс ва қамар надорад

گفتا که همچو روئی شمس و قمر ندارد

Гуфтам раҳе бкўит бинмоӣ аҳли дил ро

گفتم رهی بکویت بنمای اهل دل را

Гуфто ки роҳ ишқаст роҳӣ дигар надорад

گفتا که راه عشقست راهی دگر ندارد

Гуфтам ки аз ғами ту то чанд зори нолам

گفتم که از غم تو تا چند زار نالم

Гуфто ки дар дили мо зорӣ асар надорад

گفتا که در دل ما زاری اثر ندارد

Гуфтам ки файз дар ишқ аз хеш бихбр шуд

گفتم که فیض در عشق از خویش بیخبر شد

Гуфто касеаст ошиқ каз худ хабар надорад

گفتا کسیست عاشق کز خود خبر ندارد