Лаъли лаби ту чаҳ бо шукр кард

لعل لب تو چه با شکر کرد

Ваон лؤлؤтар чаҳ бо гуҳар кард

وان لؤلؤ تر چه با گهر کرد

Зулфу холат чаҳ кард бо меҳр

زلف و خالت چه کرد با مهر

Чашму абрӯ чаҳ бо қамар кард

چشم و ابرو چه با قمر کرد

Рафтори хушат чаҳ кард бо сарв

رفتار خوشت چه کرد با سرو

Гуфтори хушат чаҳ бо шукр кард

گفتار خوشت چه با شکر کرد

Обу рангат чу кард бо гул

آب و رنگت چو کرد با گل

Себи зқнт чаҳ бо самар кард

سیب ذقنت چه با ثمر کرد

Лутфу қаҳрат чаҳ кард бо ҷон

لطف و قهرت چه کرد با جان

Ҳиҷри ту чаҳ бо дил ва ҷигар кард

هجر تو چه با دل و جگر کرد

Чашми хуши масти ту чаҳ пардохт

چشم خوش مست تو چه پرداخت

Чун ҷониби ошиқон назар кард

چون جانب عاشقان نظر کرد

Эзади рӯзӣ ки ҳасан месохт

ایزد روزی که حسن میساخت

Ҳасани ту зи ншоءаҳ дигар кард

حسن تو ز نشاءه دگر کرد

Бар хӯрд зи умр ҳар ки якбор

بر خورد ز عمر هر که یکبار

Бар сафҳаи оризат назар кард

بر صفحهٔ عارضت نظر کرد

Имрӯзи насими буи ҷон дошт

امروز نسیم بوی جان داشت

Монои бҳўолит гузар кард

مانا بحوالیت گذر کرد

Васфи ҳасани ту файз мегуфт

وصف حسن تو فیض میگفت

Чун натавонист мухтасар кард

چون نتوانست مختصر کرد