Хуш буд адам ҳастӣ моро ки хабар кард

خوش بود عدم هستی ما را که خبر کرد

Ин мояи ошӯбу балоро ки хабар кард

این مایهٔ آشوب و بلا را که خبر کرد

Хӯн шуд дилам аз ёди сарои пардаи фитрат

خون شد دلم از یاد سراپردهٔ فطرت

зи осоиши ҷони ҷавру ҷафоро ки хабар кард

زآسایش جان جور و جفا را که خبر کرد

Ин тани зи куҷои роҳи басари манзили ҷони барад

این تن ز کجا راه به سر منزل جان برد

Ин зиндаи балои мурдаи балоро ки хабар кард

این زنده بلا مرده بلا را که خبر کرد

Оромгаҳ бехабарӣ буд биҳиштӣ

آرامگه بی‌خبری بود بهشتی

Бедорӣу ҳушёрии моро ки хабар кард

بیداری و هشیاری ما را که خبر کرد

Дар доираи куни бғир аз ту нагунҷад

در دایرهٔ کون به غیر از تو نگنجد

Ман чун Бамён омад ва моро ки хабар кард

«من» چون به میان آمد و «ما» را که خبر کرد

Аз кишвари ваҳдати ду ҷаҳон чун бадар омад

از کشور وحدت دو جهان چون به در آمد

Тақдири куҷо буд қазоро ки хабар кард

تقدیر کجا بود قضا را که خبر کرد

Рӯзӣ ки аласт ту биораст ҷаҳон ро

روزی که الست تو بیاراست جهان را

Ҳушёрии асҳоби балоро ки хабар кард

هشیاری اصحاب بلا را که خبر کرد

Ишқи ту баҳр бесару пои роҳ чисон ёфт

عشق تو به هر بی‌سر و پا راه چسان یافت

Меъмори хароботи фаноро ки хабар кард

معمار خرابات فنا را که خبر کرد

Савдои сухани файзи чисон бар сараш афтод

سودای سخن فیض چسان بر سرش افتاد

Ин парда дар шарму ҳаёро ки хабар кард

این پرده‌درِ شرم و حیا را که خبر کرد