Гар ёри бмо рух нанамояд чаҳ тавон кард

گر یار بما رخ ننماید چه توان کرد

з онруӣ ниқоб ар накушояд чаҳ тавон кард

ز آنروی نقاب ار نگشاید چه توان کرد

Пинҳони зи назарҳо агар ояд бтмошо

پنهان ز نظرها اگر آید بتماشا

Дар дидаи дил аз мо бизадойад чаҳ тавон кард

در دیده دل از ما بزداید چه توان کرد

Он ҳасану ҷамолӣ ки нагунҷад бъборт

آن حسن و جمالی که نگنجد بعبارت

Ин дидаи мронро чу нишоед чаҳ тавон кард

این دیده مرآنرا چو نشاید چه توان کرد

Дар дидаи ушшоқ чаҳ хуршед аёнаст

در دیدهٔ عشاق چه خورشید عیانست

Гар дар назар ғайр наёяд чаҳ тавон кард

گر در نظر غیر نیاید چه توان کرد

Чун рӯй намояди дилу дайнро бирабоед

چون روی نماید دل و دین را برباید

Як лаҳзаи валикин чаҳ наёяд чаҳ тавон кард

یک لحظه ولیکن چه نیاید چه توان کرد

Ояд бар ин хастаи дамӣ чун бъёдт

آید بر این خسته دمی چون بعیادت

Умрам агар Андам басар ояд чаҳ тавон кард

عمرم اگر آندم بسر آید چه توان کرد

эй файзи ?герат ёр нахоҳад чаҳ тавон гуфт

ای فیض گرت یار نخواهد چه توان گفت

Вар хоҳад ва рух менанамояд чаҳ тавон кард

ور خواهد و رخ می‌ننماید چه توان کرد