Мард он бошад ки чун ӯро раҳе бинмуда шуд

مرد آن باشد که چون او را رهی بنموده شد

Дар ҳамон соъати биёии ҳимматаш паймӯда шуд

در همان ساعت بیای همتش پیموده شد

Мард он бошад ки чашму гӯшу дасту пой ӯ

مرد آن باشد که چشم و گوش و دست و پای او

Ҷумла дар роҳи худои баҳри худо фарсӯда шуд

جمله در راه خدا بهر خدا فرسوده شد

Мард он бошад ки дунёии ?даниро чун шинохт

مرد آن باشد که دنیای دنی را چون شناخت

Ҳиммати ъолиш аз лаззоти он осӯда шуд

همت عالیش از لذات آن آسوده شد

Мард он бошад ки оташ дар ҳавоӣ нафас зад

مرد آن باشد که آتش در هوای نفس زد

Пеш аз он кандар лаҳади арқони чашмаш тӯда шуд

پیش از آن کاندر لحد ارکان چشمش توده شد

Мард он бошад ки баҳри ҷилваи анвори ҳақ

مرد آن باشد که بهر جلوه انوار حق

Кард сайқал то ки мроти дилаш бздўдаҳ шуд

کرد صیقل تا که مرآت دلش بزدوده شد

Мард он бошад ки ӯ ҳарчанд илми омухти боз

مرد آن باشد که او هرچند علم آموخت باز

Кард кӯшиш то дигар бар донишаш афзӯда шуд

کرد کوشش تا دگر بر دانشش افزوده شد

Мард он бошад ки кард ӯ ғусл дар ашк надам

مرد آن باشد که کرد او غسل در اشک ندم

Дасту поиш чун блўси маъсият олӯда шуд

دست و پایش چون بلوث معصیت آلوده شد

Умри сарф гуфтугӯ кардему каси файзии набард

عمر صرف گفتگو کردیم و کس فیضی نبرد

Худ хаҷал гаштем аз худ саъии мо беҳуда шуд

خود خجل گشتیم از خود سعی ما بیهوده شد

эй дариғо халқро гӯш пазируфтан караст

ای دریغا خلق را گوش پذیرفتن کرست

Ончӣ гуфтӣ файз дар панди касон ншнўдаҳ шуд

آنچه گفتی فیض در پند کسان نشنوده شد