Чу ман касе ки раҳ мустақӣм медонад

چو من کسی که ره مستقیم میداند

Сафои сӯфӣу қадар ҳаким медонад

صفای صوفی و قدر حکیم میداند

Тариқи аҳли ҷадал ҷумла офатасту илал

طریق اهل جدل جمله آفتست و علل

Раҳи саломати қалб салим ме донад

ره سلامت قلب سلیم می‌داند

зи чашми масти ту бар дошт нусхаи ориф

ز چشم مست تو بر داشت نسخهٔ عارف

Ва лек мнтсхшро сқим медонад

و لیک منتسخش را سقیم میداند

Ксикаҳи ҳасани ту дидаасту ишқ фаҳмида аст

کسیکه حسن تو دیده است و عشق فهمیده است

Мизоҷи табъи маро мустақӣм медонад

مزاج طبع مرا مستقیم میداند

Чу ишқ мазҳар ҳасанаст қадари ман доне

چو عشق مظهر حسنست قدر من دانی

Аз онкии қадари гадоро Карим медонад

از آنکه قدر گدا را کریم میداند

Румузи сари муҳаббати ҳабиб май фаҳмад

رموز سر محبت حبیب می‌فهمد

Кнўзи канаи суханро кулем медонад

کنوز کنه سخن را کلیم میداند

Бадваст дорад умеду з хеш дорад бим

بدوست دارد امید و ز خویش دارد بیم

Касе ки маънии умед ва бим медонад

کسی که معنی امید و بیم میداند

Бароа марг равонаст ҷоҳили ғофил

براه مرگ روانست جاهل غافل

Мусофирӣаст ки худро муқӣм медонад

مسافریست که خود را مقیم میداند

Басӯии ҳақ буд оҳанги орифи ҳақи байн

بسوی حق بود آهنگ عارف حق‌بین

На ҳузн бошад ӯро на бим ме донад

نه حزن باشد او را نه بیم می‌داند

Касе ки лиззати дидори дӯстро ёбад

کسی که لذت دیدار دوست را یابد

Наим ҳар ду ҷаҳон кӣ Наим ме донад

نعیم هر دو جهان کی نعیم می‌داند

Надидааст ҷамол ва шунида аст навол

ندیده است جمال و شنیده است نوال

Ки тарки лиззати дунё азим ме донад

که ترک لذت دنیا عظیم می‌داند

Миёни хавфу раҷо зоҳидаст сари гардон

میان خوف و رجا زاهد است سر گردان

Ду дил шудаи дили худро ду ним медонад

دو دل شده دل خود را دو نیم میداند

Бгриаҳ рафт зи худ файзу Тифли ашгш ро

بگریه رفت ز خود فیض و طفل اشگش را

Ҳисоби дони ҳам дар ятем медонад

حساب‌دان هم درّ یتیم میداند