Қавмӣ ба миннатҳои вилоят расида анд
قومی به منتهای ولایت رسیده‌اند
Аз дасти дӯсти ҷом муҳаббат чашида анд
از دست دوست جام محبت چشیده‌اند
Аз теғи қаҳри зиндагии ҷон гирифта анд
از تیغ قهر زندگی جان گرفته‌اند
Вази ҷоми лутфи бода беғаш чашида анд
وز جام لطف باده بی‌غش چشیده‌اند
Ҳарчанд гаштаанд саропои сунъ ро
هرچند گشته‌اند سراپای صنع را
Ғайр аз ҷамоли сонеъ бе чун надида анд
غیر از جمال صانع بی‌چون ندیده‌اند
Тӯбои ?лаам ки сар ба раҳ ӯ фиканда анд
طوبی لهم که سر به ره او فکنده‌اند
Башарии ?лаам ки аз ду ҷаҳон по кашида анд
بشری لهم که از دو جهان پا کشیده‌اند
Қавмӣ дигар з дӯст надоранд баҳра Эй
قومی دگر ز دوست ندارند بهره‌ای
Ҷузи онкии ҳоу бой муҳаббат шунида анд
جز آنکه حا و بای محبت شنیده‌اند
Афтодаанд дар сафари зулмати фироқ
افتاده‌اند در سفر ظلمت فراق
Шоданд аз онкии лиззат дунё чашида анд
شادند از آنکه لذت دنیا چشیده‌اند
Бо заҳр лутфашон накунад дафъи заҳри қаҳр
با زهر لطفشان نکند دفع زهر قهر
Лек аз май ғурур сарварӣ харида анд
لیک از می غرور سروری خریده‌اند
Дар мунтаҳии рахват ва дар миннатҳои ҷаҳл
در منتهی رخوت و در منتهای جهل
Доранд ин гумон ки ба дониш расида анд
دارند این گمان که به دانش رسیده‌اند
Ҷуз шиква нест бар лабашони ҷуз ба дили схт
جز شکوه نیست بر لبشان جز به دل سخط
Ғайр аз амли зи умри насибӣ надида анд
غیر از امل ز عمر نصیبی ندیده‌اند
Бо ин ҳама ба ?данеи дун бастаанд дил
با این همه به دنیی دون بسته‌اند دل
Оё дар ин ъаҷуза чаҳ шӯҳо ки дида анд
آیا در این عجوزه چه شوها که دیده‌اند
Сад соли умр агар гузарад ё ҳазор сол
صد سال عمر اگر گذرد یا هزار سال
Ин қавми хомро ки ҳамон норасида анд
این قوم خام را که همان نارسیده‌اند
Зонқўм нест файз ва азин қавм низ нест
زانقوم نیست فیض و ازین قوم نیز نیست
ӯро магар барои сухан офарӣда анд
او را مگر برای سخن آفریده‌اند