Ҳар ки ҳарфии зи китоби дили мо гӯш кунад

هر که حرفی ز کتاب دل ما گوش کند

Ҳар чаҳ аз ҳар ки шунидааст фаромӯш кунад

هر چه از هر که شنیده است فراموش کند

То абад аз ду ҷаҳон бихбр уфтад мадҳуш

تا ابد از دو جهان بیخبر افتد مدهوش

Ҳар ки як ҷуръа май аз соғари мо нӯш кунад

هر که یک جرعه می از ساغر ما نوش کند

Лиззати мастӣ бе бодаи мо ҳар ки чашид

لذت مستی بی‌باده ما هر که چشید

Кӣ дигар ёди шаробу ҳавас ҳуш кунад

کی دگر یاد شراب و هوس هوش کند

Ҳар ки дидаст рух ӯ надиҳади гӯш ба панд

هر که دید است رخ او ندهد گوش به پند

Чашми худ вақф бар он зулф ва биногваш кунад

چشم خود وقف بر آن زلف و بناگوش کند

АФсдўҳости шаҳи ишқ ки дар қарияи дил

افسدوهاست شه عشق که در قریهٔ دل

Ҳарчӣ ёбад ҳамаро бихўд ва мадҳуш кунад

هرچه یابد همه را بیخود و مدهوش کند

зи осмони баҳри нисораши тибқ нур ояд

ز آسمان بهر نثارش طبق نور آید

Синаи хеш бар асрор чу сарпӯш кунад

سینهٔ خویش بر اسرار چو سرپوش کند

Пухти дили зи оташи савдои ғами беҳуда

پخت دل ز آتش سودای غم بیهوده

Файз магузор ки ин дик дигар ҷӯш кунад

فیض مگذار که این دیک دگر جوش کند