Гоҳе ба ғамзае дилӣ обод ме кунад

گاهی به غمزه‌ای دلی آباد می‌کند

Гоҳе ба лутф ғам задае шод ме кунад

گاهی به لطف غم‌زده‌ای شاد می‌کند

Онкў зиёд менаравад як нафаси маро

آنکو زیاد می‌نرود یک نفس مرا

Шодам агар марои нафасӣ ёд ме кунад

شادم اگر مرا نفسی یاد می‌کند

Бечорау шикасти асири балои ишқ

بیچاره و شکست اسیر بلای عشق

Дилро дарин қазия ки имдод мекунад ?

دل را درین قضیه که امداد می‌کند؟

Гум гаштагон водии хунхори ишқ ро

گم‌گشتگان وادی خونخوار عشق را

Сӯии ҷаноби дӯст ки иршод мекунад ?

سوی جناب دوست که ارشاد می‌کند؟

Ғам бар сар ғам омаду ҷой нафас намонад

غم بر سر غم آمد و جای نفس نماند

Дил танг шуд ки нола ва фарёд ме кунад

دل تنگ شد که ناله و فریاد می‌کند

Дар чашми ман саросари офоқ тира шуд

در چشم من سراسر آفاق تیره شد

Шоми фироқи байн ки чаҳ бедод ме кунад

شام فراق بین که چه بیداد می‌کند

Бод сабо биор насимии зи кӯии дӯст

باد صبا بیار نسیمی ز کوی دوست

Кин буии дӯсти олимӣ обод ме кунад

کاین بوی دوست عالمی آباد می‌کند

Бар ман ҳрончаҳ меравад аз меҳнату бало

بر من هرآنچه می‌رود از محنت و بلا

Ҷурм ту нест ҳасан худодод ме кунад

جُرم تو نیست حُسن خداداد می‌کند

Бодаст назд ӯ сухани файзу шеър ӯ

باد است نزد او سخن فیض و شعر او

Кӣ ӯ бад-ӣни василаи маро ёд ме кунад

کی او بدین وسیله مرا یاد می‌کند