Ғами фироқи ту эй дӯст бешумор буд

غم فراق تو ای دوست بی‌شمار بود

Бадал чу ғусса гиреҳ шуд яке ҳазор буд

بدل چو غصه گره شد یکی هزار بود

Ниҳон кунам ғами ишқи туро чу ҷонами сӯхт

نهان کنم غم عشق تو را چو جانم سوخت

Ки то дилами бдрўни шамъи ин мазор буд

که تا دلم بدرون شمع این مزار بود

Ба ҳеҷ чиз ба ҷузи васли ёр хуш нашавад

به هیچ چیز به جز وصل یار خوش نشود

Дил ар хушаст бғирии ббўии ёр буд

دل ار خوش است بغیری ببوی یار بود

Хушо дилӣ ки ба ҷузи ҳақ бкс нагирад инс

خوشا دلی که به جز حق بکس نگیرد انس

Агар ғамӣ расадаш дӯсти ғмгсор буд

اگر غمی رسدش دوست غمگسار بود

з сина менагузорам ки ғам бурун ояд

ز سینه می نگذارم که غم برون آید

Чу ғмгсор буд дӯсти хушгувор буд

چو غمگسار بود دوست خوشگوار بود

Даруни синаи бадали роз хеш ме гӯям

درون سینه بدل راز خویش می‌گویم

Дамаст парда дар ӯ синаи роздор буд

دمست پرده در او سینه رازدار بود

Бобу тоб чу ояд буруни зи дили суханӣ

بآب و تاب چو آید برون ز دل سخنی

Бмънии оташ ва дар сӯрати обдор буд

بمعنی آتش و در صورت آبدار بود

Маро чаҳ ҳад ки кунам даъвии муҳаббату қурб

مرا چه حد که کنم دعوی محبت و قرب

Бадари гуҳӣ ки сар сарварон бидор буд

بدر گهی که سر سروران بدار بود

Шавад азизи абади онкрои диҳии иззат

شود عزیز ابد آنکرا دهی عزت

Наҳй чу доғи мазаллат ҳамеша хор буд

نهی چو داغ مذلت همیشه خوار بود

Чу лутф ту набӯд саъй кас надорад суд

چو لطف تو نبود سعی کس ندارد سود

Агар сиёму қиёмаши яке ҳазор буд

اگر صیام و قیامش یکی هزار بود

Дуо асар накунад то аноятат набӯд

دعا اثر نکند تا عنایتت نبود

Ҳазор ахтари саъд арча дар гузор буд

هزار اختر سعد ارچه در گذار بود

Агар нахоста бошӣ наҷоти осӣ ро

اگر نخواسته باشی نجات عاصی را

Шафоати шФъоро чаҳ эътибор буд

شفاعت شفعا را چه اعتبار بود

Бадасти хоҳиши тести ихтиёр мухтор аст

بدست خواهش تست اختیار مختار است

Чу ту нахоҳӣ касро чаҳ ихтиёр буд

چو تو نخواهی کس را چه اختیار بود

Дилам чу сайр кунад дар ҳақоиқи малакӯт

دلم چو سیر کند در حقایق ملکوت

зи ваъзи воъизӣ ва шоирем ор буд

ز وعظ واعظی و شاعریم عار بود

Бмҷлсӣ ки шуморанд аҳли ирфон ро

بمجلسی که شمارند اهل عرفان را

зи файз дам натавон зад чаҳ дар шумор буд

ز فیض دم نتوان زد چه در شمار بود