Дар сари шӯрида савдо ме равад
در سر شوریده سودا می‌رود
Каз куҷо омад куҷоҳо ме равад
کز کجا آمد کجاها می‌رود
Вонкаҳ оқил хоняш дар корҳо
وآنکه عاقل خوانیش در کارها
Дар хаёлаши суд ва савдо ме равад
در خیالش سود و سودا می‌رود
Гуҳ дар оташ меравад гоҳе дар об
گه در آتش می‌رود گاهی در آب
Хок бар сар дар ҳавоҳо ме равад
خاک بر سر در هواها می‌رود
Ҳеҷ дар пеш ва пас худ нанигарад
هیچ در پیش و پس خود ننگرد
Дар балоҳое муҳобо ме равад
در بلاهایی محابا می‌رود
Хоҷаи боҳуши ойу кори ёри байн
خواجه باهوش آی و کار یار بین
Ҳарфи сӯқу суд ва савдо ме равад
حرف سوق و سود و سودا می‌رود
Хоҷа биҳушасту кораш дар зиён
خواجه بیهوشست و کارش در زیان
Умр рафту хоҷа расво ме равад
عمر رفت و خواجه رسوا می‌رود
Дай бирафт имрӯзи ҳам боқӣ намонад
دی برفت امروز هم باقی نماند
Ҷон ба фардо мерасад ё ме равад
جان به فردا می‌رسد یا می‌رود
Ин нафасро пос бояд доштан
این نفس را پاس باید داشتن
Кин нафас аз кӣса мо ме равад
کاین نفس از کیسهٔ ما می‌رود
Ҷон ба ҷонон тоза мекардам ба дам
جان به جانان تازه می‌کردم به دم
Вар на ҷон бе ҷони з дунё ме равад
ور نه جان بی‌جان ز دنیا می‌رود
Гӯшҳо бастааст Физо лаб бабанд
گوش‌ها بسته است فیضا لب ببند
Кин суханҳои ту беҷо ме равад
کاین سخن‌های تو بی‌جا می‌رود