Ҳркҷои он моҳ симо ме равад

هرکجا آن ماه‌سیما می‌رود

Баси дилу баси дайн ба яғмо ме равад

بس دل و بس دین به یغما می‌رود

Гар ба саҳро рафт дарё ме шавад

گر به صحرا رفت دریا می‌شود

зи оби чашмии кон ба саҳро ме равад

ز آب چشمی کان به صحرا می‌رود

Вар ба дарё меравад хӯн ме шавад

ور به دریا می‌رود خون می‌شود

Бас ки хӯни дил ба дарё ме равад

بس که خون دل به دریا می‌رود

Сарв озодӣ нахоҳад баъд аз ин

سرو آزادی نخواهد بعد از این

Гар ба боғи он сарв боло ме равад

گر به باغ آن سرو بالا می‌رود

намешавад гули ранги ранг аз шарм агар

می‌شود گل رنگ‌رنگ از شرم اگر

Дар чамани баҳр тамошо ме равад

در چمن بهر تماشا می‌رود

Зулфу гесу чун парешон ме кунад

زلف و گیسو چون پریشان می‌کند

Дар сари шӯрида савдо ме равад

در سر شوریده سودا می‌رود

Нашунӯд дили панди воъиз лаб бабанд

نشنود دل پند واعظ لب ببند

Ин суханҳои ту беҷо ме равад

این سخن‌های تو بی‌جا می‌رود

Аз май лаъли шикаррези лабаш

از می لعل شکرریز لبش

Бар забони файзи ин ҳо ме равад

بر زبان فیض این‌ها می‌رود