Алии алсбоҳи навиди ҳў алғФўр расед

علی الصباح نوید هو الغفور رسید

Шароб дар тани махмури ҷон тоза дамид

شراب در تن مخمور جان تازه دمید

Шароб маст даромад ки инак оварадам

شراب مست درآمد که اینک آوردم

Навиди мағфират аз ҳазрати ғании ҳамид

نوید مغفرت از حضرت غنی حمید

Нзири хавф бурун рафт аз дили махмур

نذیر خوف برون رفت از دل مخمور

Бшири бода дар омад захми басари давид

بشیر باده در آمد ز خُم به‌سر دوید

Бъзўи узви зср то ба по бишорат дод

به عضو عضو زسر تا به پا بشارت داد

Биҷузу ҷузви тану ҷон ва дил расед навид

به جزو جزو تن و جان و دل رسید نوید

Навой абшр мутриб навохт коинки авд

نوای ابشر مطرب نواخت کاینک عود

Салои ашрб соқӣ бидод коинки ид

صلای اشرب ساقی بداد کاینک عید

Касе ки манъи ман аз бода кард ҷомам дод

کسی که منع من از باده کرد جامم داد

Касе ки мункир мастем буд мастам дид

کسی که منکر مستی‌ام بود مستم دید

Бичишам хеш кунун дид ва манъ натавонист

به چشم خویش کنون دید و منع نتوانست

Шароб хӯрдан моро ки мӯҳтасиб нишнид

شراب خوردن ما را که محتسب نشنید

Дилӣ ки будаш аз роҳи атқўооллаҳи бим

دلی که بودش از راه اتقواالله بیم

Дар омад аз дар лотқнтўои дарави умед

در آمد از در لاتقنطوا درو امید

Збими рӯзи ҷазогар тиҳӣ шудаш қолаб

ز بیم روز جزا گر تهی شدش قالب

Зсоғри пурумед зинда шуд ҷовид

ز ساغر پر امید زنده شد جاوید

Хирад ки буд ба зиндони деву дад дар банд

خرد که بود به زندان دیو و دد دربند

Кунун бмқсди сидқ млик оромед

کنون به مقصد صدق ملیک آرامید

Равон ки буд дарин куҳнаи дайри афтода

روان که بود درین کهنه دیر افتاده

Кафши баҳамати соқии бсоқ арш расед

کفش به همّت ساقی به ساق عرش رسید

Танӣ ки буд ззқўми деви дардии каш

تنی که بود ز زقوم دیو دردی‌کش

Задаст ҳуру млоики шароб ноб кашид

ز دست حور و ملایک شراب ناب کشید

Сиррӣ ки буд лагадкӯби чархи мардуми хор

سری که بود لگدکوب چرخ مردم‌خوار

Биболи ишқу тараб то ббом ишқ парид

به بال عشق و طرب تا به بام عشق پرید

Куҷои фироқу куҷои онкӣ аз дами раҳмон

کجا فراق و کجا آنکه از دم رحمان

Зҷонби Яманаши нафхаи висоли вазид

ز جانب یمنش نفخهٔ وصال وزید

Азинмқўлаҳ мазан дам дигар забон дар каш

ازین‌مقوله مزن دم دگر زبان در کش

Ки файзро сухани бихўдӣ дароз кашид

که فیض را سخن بی‌خودی دراز کشید