Худои ъзўҷлгар ббхшдм шояд

خدای عزوجل گر ببخشدم شاید

Сазои бндгиш чун з ман наме ояд

سزای بندگیش چون ز من نمی‌آید

Баҳр чаҳ бастами ҷузи ҳақи шикаста боз омад

بهر چه بستم جز حق شکسته باز آمد

Дили маро ба ҷуз аз ёди ҳақ наме шояд

دل مرا به جز از یاد حق نمی‌شاید

Барои тӯшаи уқбо басӣ намудем саъй

برای توشهٔ عقبی بسی نمودم سعی

з ман наомад корӣ ки он бакор ояд

ز من نیامد کاری که آن بکار آید

зи бими онкии мабодо хаҷал шавад фардо

ز بیم آنکه مبادا خجل شود فردا

Дилами бтоътӣ имрӯз ме наёсоед

دلم بطاعتی امروز می نیاساید

Нарафтаам барраи ҳақи чунонкӣ бояд рафт

نرفته‌ام بره حق چنانکه باید رفت

Накарда ҳеҷ ибодати чунонкӣ май бояд

نکرده هیچ عبادت چنانکه می‌باید

Магар бҳич бубахшанд ҷурми ҳеҷон ро

مگر بهیچ ببخشند جرم هیچان را

зи ҳеҷ ҳеҷ наёбади зи ҳеҷ ҳеҷ ояд

ز هیچ هیچ نیابد ز هیچ هیچ آید

Тамоми рӯзи дарин ғами басар барам ки сабоҳ

تمام روز درین غم بسر برم که صباح

Барои ман шаби обистанам чаҳ ме зояд

برای من شب آبستنم چه می‌زاید

Дилам рамед вази ман беҳтарӣ наме ёбад

دلم رمید وز من بهتری نمی‌یابد

Агар ду чор гардад бигӯаш боз ояд

اگر دو چار گردد بگوش باز آید

Ҳадиси воъизи пари гӯ на дар хур файз аст

حدیث واعظ پر گو نه در خور فیض است

Биё бихон ғазалӣ то дилам биёсоед

بیا بخوان غزلی تا دلم بیاساید