Дар сар чу хаёли ту даройад

در سر چو خیال تو درآید

Дарҳои фараҳи брхи кушояд

درهای فرح به رخ گشاید

Ҳаргоҳ ба ёди хотири оӣӣ

هرگاه به یاد خاطر آئی

Фирдавси барин бахотир ояд

فردوس برین به خاطر آید

Номи ту чу бар забони ронам

نام تو چو بر زبان رانم

Ҳар мӯӣ забон шавад сарояд

هر موی زبان شود سراید

Ҷонро бахшад ҳаёти тоза

جان را بخشد حیات تازه

Пайкӣ ки зи ҷониб ту ояд

پیکی که ز جانب تو آید

Чашм аз хати нома нур гирад

چشم از خط نامه نور گیرد

Ҷони файзи з мъниш рибоед

جان فیض ز معنیش رباید

То дидаи бхўни дили ншўӣӣ

تا دیده به خون دل نشوئی

Ҳошо ки дӯсти рухи намояд

حاشا که دوست رخ نماید

Чашм нагириста дар ағёр

چشم نگریسته در اغیار

Он ҳасану ҷамолро нишоед

آن حسن و جمال را نشاید

То дил накунӣ зи ғайри холӣ

تا دل نکنی ز غیر خالی

Дар ваии дилдор дар наёяд

در وی دلدار در نیاید

Ҳақ дар дил он кунад таҷаллӣ

حق در دل آن کند تجلی

Кин оина аз сӯй задойад

کاین آینه از سوی زداید

Чашмӣ ки гузар кунад зи сӯрат

چشمی که گذر کند ز صورت

Мъниши ҷамол май намояд

معنیش جمال می‌نماید

Чашми сару сар гушӯда дорам

چشم سر و سر گشوده دارم

То ӯ зи кадом дар дар ояд

تا او ز کدام در در‌آید

Чун файзи дил шикаста дорад

چون فیض دل شکسته دارد

ӯро расад ар ғамӣ сарояд

او را رسد ار غمی سراید