Хуршед рўӣӣ гардид толеъ

خورشید روئی گردید طالع

Дардам ниҳон шуд чун барқи ломъ

دردم نهان شد چون برق لامع

Гар истодии оташи Фнодӣ

گر ایستادی آتش فنادی

Ҳам дар мадориси ҳам дар сўомъ

هم در مدارس هم در صوامع

Онро ки дидаш толеъи қавӣ буд

آنرا که دیدش طالع قوی بود

Вонкў надидаш аз заъфи толеъ

وانکو ندیدش از ضعف طالع

Ин моҳи рӯйон кам рӯи намоянд

این ماه رویان کم رو نمایند

Онмоаҳ чархаст кон ҳаст толеъ

آنماه چرخست کان هست طالع

Аз бас азизанд аз кас гурезанд

از بس عزیزند از کس گریزند

Дидоршонро бошад мавонеъ

دیدارشانرا باشد موانع

Меҳри заминро маи ма тавон дид

مهر زمین را مه مه توان دید

Меҳр фалак ҳаст ҳар рӯзи толеъ

مهر فلک هست هر روز طالع

Хуршеди рӯйон ҳарҷо набошанд

خورشید رویان هرجا نباشند

Хуршед чархаст кон ҳаст восеъ

خورشید چرخست کان هست واسع

Соқӣ бидиҳ мебегона нест

ساقی بده می بیگانهٔ نیست

Аз хеш рафтам дигар чаҳ монеъ

از خویش رفتم دیگر چه مانع

Бигзор эй файзи ашъори ботил

بگذار ای فیض اشعار باطل

Аз ҳақи сухани гӯ кон ҳаст нофеъ

از حق سخن گو کان هست نافع