Ҷони асири меҳнату ғами дили қарини дарду доғ

جان اسیر محنت و غم دل قرین درد و داغ

Бидмоғми бидмоғми бидмоғми бидмоғ

بیدماغم بیدماغم بیدماغم بیدماغ

Мешавад аз қиссаи хӯни ваз дида меояд бурун

میشود از قصه خون وز دیده می‌آید برون

Лаҳза лаҳза мехӯрам аз хӯни дили чандини аёғ

لحظه لحظه میخورم از خون دل چندین ایاغ

Дар дарунам лола ҳасту гули зи Ямани доғҳо

در درونم لاله هست و گل ز یمن داغها

Вази бурун на гашт саҳро хоҳам ва на сайри боғ

وز برون نه گشت صحرا خواهم و نه سیر باغ

Шуд малул аз суҳбати ҷони сӯзам аз пешам бирафт

شد ملول از صحبت جان سوزم از پیشم برفت

Аз ки гирами ин дил гум гаштаро ё раби суроғ

از که گیرم این دل گم گشته را یا رب سراغ

Дил бФрмонм нашуд то чанд битавон дод панд

دل بفرمانم نشد تا چند بتوان داد پند

Зини ғами ҷонсӯзи сар то пои гаштами доғи доғ

زین غم جانسوز سر تا پای گشتم داغ داغ

Аз муроди худ гузаштам ҳарчӣ хоҳад гӯ башу

از مراد خود گذشتم هرچه خواهد گو بشو

Хоҳиши он биғмон ман дорам аз хоҳиши фироқ

خواهش آن بیغمان من دارم از خواهش فراغ

Ман бахуди дармондау бечора бо сад дарду ғам

من بخود درمانده و بیچاره با صد درد و غم

Дам бидам бидрдӣ ояд гирад аз ҳолами суроғ

دم بدم بیدردی آید گیرد از حالم سراغ

Меҳрбонӣҳои дами сардони басӣ сардаст сард

مهربانیهای دم سردان بسی سرد است سرد

Гармии ин биғмон сӯзандатар аз сӯзи доғ

گرمی این بیغمان سوزنده‌تر از سوز داغ

Онкӣ аз ҳол дилам пурсед гуяд кӯи ҷавоб

آنکه از حال دلم پرسید گوید کو جواب

эй бародар раҳм кун бар файзи бедили кӯи димоғ

ای برادر رحم کن بر فیض بیدل کو دماغ