Дар дил тангам хамӯшӣ мекунад анбори ҳарф

در دل تنگم خموشی می‌کند انبار حرف

Муҳаррамии кӯ то бигӯям андак аз бисёр ҳарф

محرمی کو تا بگویم اندک از بسیار حرف

Ҳарфҳои пухта санҷида дорам дар дарун

حرف‌های پختهٔ سنجیده دارم در درون

Гар ба нутқ оем тавонам гуфт сад тӯмори ҳарф

گر به نطق آیم توانم گفت صد طومار حرف

Муҳаррамӣ хоҳам ки дарёбад ба ҳадси соибш

محرمی خواهم که دریابد به حدس صایبش

Аз лаби хомӯши ман бе миннати изҳори ҳарф

از لب خاموش من بی‌منت اظهار حرف

Ҳоли дил аз чашм гуё фаҳмади онкаш дида ҳаст

حال دل از چشم گویا فهمد آنکش دیده هست

Ошиқонро нест ҷуз аз чашми гавҳарбори ҳарф

عاشقان را نیست جز از چشم گوهربار حرف

Ман намехоҳам ки гӯям ҳарфӣ аз андӯҳи дил

من نمی‌خواهم که گویم حرفی از اندوه دل

намекунад чун метаровад аз дили хўнбори ҳарф

می‌کند چون می‌تراود از دل خونبار حرف

Хорхори гуфтанӣ чун танг дорад сина ро

خارخار گفتنی چون تنگ دارد سینه را

Ояд аз баҳри гушоиш бар забони ночори ҳарф

آید از بهر گشایش بر زبان ناچار حرف

Чанд ҳарф аз қишр битавон гуфт бо асҳоби кул

چند حرف از قشر بتوان گفت با اصحاب کل

Аҳли дили кӯ то ба ҳам гӯйем аз асрори ҳарф

اهل دل کو تا به هم گوییم از اسرار حرف

Баҳри пар дар маориф хоҳаму кони сухан

بحر پر دُر معارف خواهم و کان سخن

То бирезад бар дилам аз лаъли гавҳарбори ҳарф

تا بریزد بر دلم از لعل گوهربار حرف

Аз балоғат мезадойад гоҳи занг аз дили сухан

از بلاغت می‌زداید گاه زنگ از دل سخن

Вази ҳаловати гоҳи дилро май барад аз кори ҳарф

وز حلاوت گاه دل را می‌برد از کار حرف

Соҳиби дили рости фаҳми розҳо аз созҳо

صاحب دل راست فهم رازها از سازها

Соҳиби дили шӯи шинав аз ноӣу мўсиқори ҳарф

صاحب دل شو شنو از نای و موسیقار حرف

Нукта ҳо дарҷаст дар савти туюри огоҳ ро

نکته‌ها درجست در صوت طیور آگاه را

Гар туро ҳушӣаст дар сар бишинав аз минқори ҳарф

گر ترا هوشی است در سر بشنو از منقار حرف

Шуд мазомин дар миёни аҳли маънии мубтазал

شد مضامین در میان اهل معنی مبتذل

Тозаи гӯйии кӯ ки оради фикраш аз абкори ҳарф

تازه‌گویی کو که آرد فکرش از ابکار حرف

Ҳаркии қадар ҳарф нашносад макун бо ӯ хитоб

هرکه قدر حرف نشناسد مکن با او خطاب

Ҳайф бошад ҳайфи ҷуз бо мардуми ҳушёри ҳарф

حیف باشد حیف جز با مردم هشیار حرف

Мустамеъи зи афсурдагии хамёзааш дар хоб кард

مستمع ز افسردگی خمیازه‌اش در خواب کرد

Бо ки гӯям кӣ тавон ало бар бедори ҳарф

با که گویم کی توان الا بر بیدار حرف

Чун наме ёбӣ касе гӯшӣ диҳад ҳарфи туро

چون نمی‌یابی کسی گوشی دهد حرف ترا

Баъд аз ин эй файз май гӯ бо дару девори ҳарф

بعد از این ای فیض می‌گو با در و دیوار حرف