эй фиғон аз ҳаии ҳай ва ҳайҳои дил

ای فغان از هی هی و هیهای دل

Сӯхти ҷонами зи оташи савдои дил

سوخت جانم ز آتش سودای دل

Ин чаҳ фарёдасту афғон дар дилам

این چه فریاد است و افغان در دلم

Гӯши ҷонам кар шуд аз ғавғои дил

گوش جانم کر شد از غوغای دل

Ин ҳамаи хӯни ҷигар аз дида рафт

این همه خون جگر از دیده رفت

Бар наомад дарӣ аз дарёии дил

بر نیامد دری از دریای دل

Мехӯрам ман хӯни дили дили хӯни ман

میخورم من خون دل دل خون من

Чун кунам эй вои ман эй вои дил

چون کنم ای وای من ای وای دل

Зулмати дил парда шуд бар нури ҷон

ظلمت دل پرده شد بر نور جان

Нур ҷон шуд маҳви зулматҳои дил

نور جان شد محو ظلمتهای دل

Захмҳо бар ҷонам аз дил мерасад

زخمها بر جانم از دل میرسد

Оҳу фарёд аз хиёнатҳои дил

آه و فریاد از خیانت‌های دل

Ҷон нахоҳам баради зини дили ҷузи бмрг

جان نخواهم برد زین دل جز بمرگ

Нест ғайр аз куштани ман рои дил

نیست غیر از کشتن من رای دل

Оқибат хӯнам бихоҳад рехтан

عاقبت خونم بخواهد ریختن

Ин ҳж бар маст бе пурвои дил

این هژ بر مست بی‌پروای دل

Дил чаҳ мехоҳад зи ман баҳри худо

دل چه میخواهد ز من بهر خدا

Давр созед аз сари ман пои дил

دور سازید از سر من پای دل

Офати дунёу дайн ман диласт

آفت دنیا و دین من دلست

Оҳ аз имрӯз ва аз фардои дил

آه از امروز و از فردای دل

Рафт умрам дар ғами дили вои ман

رفت عمرم در غم دل وای من

Хӯн шуд ин дил дар тани ман вои дил

خون شد این دل در تن من وای دل

Рӯзро бар чашми ман торик кард

روز را بر چشم من تاریک کرد

Дӯди оҳу нолаи шабҳои дил

دود آه و نالهٔ شبهای دل

Ҷони ту беруни рӯи азин тан зонка нест

جان تو بیرون رو ازین تن زانکه نیست

Тангнои ин бадани ҷузи ҷои дил

تنگنای این بدن جز جای دل

Пой на дар баҳри ҷони сари сабзи ту

پای نه در بحر جان سر سبز تو

Файзи михшгии ту дар саҳрои дил

فیض میخشگی تو در صحرای دل