Рӯз мегардад агар рӯи минмоӣӣ дар шабам

روز میگردد اگر رو مینمائی در شبم

Ҷон бетон меоядам чун менаҳй лаб бар лабам

جان بتن می‌آیدم چون می‌نهی لب بر لبم

Мерасад ҳар дам хаёлат мебарад аз ҷои дилам

میرسد هر دم خیالت میبرد از جا دلم

Чун ҳаво таъсир кард аз шавқ мегирад табам

چون هوا تأثیر کرد از شوق میگیرد تبم

Чора таълим кун дар ҳиҷри ҷонсӯзати маро

چارهٔ تعلیم کن در هجر جانسوزت مرا

ё зи васли рӯҳафзоят баровар матлабам

یا ز وصل روح افزایت بر آور مطلبم

Нест худ санги дили бирҳми ту охир чаро

نیست خود سنگ دل بیرحم تو آخر چرا

Дар намегирад дарави фарёд ё раб ёрбам

در نمی‌گیرد درو فریاد یا رب یاربم

Теғ дар каф чун буруни оӣии бқсди куштанам

تیغ در کف چون برون آئی بقصد کشتنم

Ҷонам аз шодӣ бостқболт ояд то лабам

جانم از شادی باستقبالت آید تا لبم

Боди ҳасанатро Фдоҷону дилу умру ҳаёа

باد حسنت را فداجان و دل و عمر و حیاه

Боди ишқатро асири имону дайну мазҳабам

باد عشقت را اسیر ایمان و دین و مذهبم

Гар бадасти хеш хоҳӣ кард бсмли файз ро

گر بدست خویش خواهی کرد بسمل فیض را

То бҳшр аз завқ он хоҳад тпидни қолабам

تا بحشر از ذوق آن خواهد طپیدن قالبم