Ҳар ранҷ ки мерасад бҷонм

هر رنج که میرسد بجانم

Аз худ расадам агар бидонам

از خود رسدم اگر بدانم

Аз ҳечкасам шикоятӣ нест

از هیچکسم شکایتی نیست

Аз хеши бхўиш дар фиғонам

از خویش بخویش در فغانم

Бар ман азмн ғамасту меҳнат

بر من ازمن غمست و محنت

Аз буд ва набӯд худ бҷонм

از بود و نبود خود بجانم

Дарди дили ман зи ғайр ман нест

درد دل من ز غیر من نیست

Худ дарди дилу балои ҷонам

خود درد دل و بلای جانم

Худ сади раҳи сулӯки хешам

خود سد ره سلوک خویشم

Хорам ки бпои худ ниҳодам

خارم که بپای خود نهادم

Хори пои худам ки бо худ

خار پای خودم که با خود

Як гом шудани нмитўонм

یک گام شدن نمیتوانم

Бори дӯши худам ки бар худ

بار دوش خودم که بر خود

Пайваста чу бо худами гаронам

پیوسته چو با خودم گرانم

Аз хеш агар халоси гирдам

از خویش اگر خلاص گردم

Он кӯ дар ваҳм ноед онам

آن کو در وهم ناید آنم

Чун файзи зи хеш агар рҳидм

چون فیض ز خویش اگر رهیدم

Фармони даҳ ҳафт осмонам

فرمان ده هفت آسمانم