Биёади манзили слмӣ бар атлолу дмни гирдам
بیاد منزل سلمی بر اطلال و دمن گردم
Ббўии он гули раъно бар атрофи чамани гирдам
ببوی آن گل رعنا بر اطراف چمن گردم
Ба пеш ман бирафт ӯ бо дили сад ҷои риши ман
به پیش من برفت او با دل صد جای ریش من
зи ҳасрат дар фироқаш чун ғарибон дар ватани гирдам
ز حسرت در فراقش چون غریبان در وطن گردم
Наёбам зу асар ҳар чанд кӯҳ ва дашт паймоем
نیابم زو اثر هر چند کوه و دشت پیمایم
Нагӯяд зу хабар ҳарчанд гирди марду зани гирдам
نگوید زو خبر هرچند گرد مرد و زن گردم
На пайкӣ мерасад зи он кӯ на бодӣ май вазади зонсў
نه پیکی می‌رسد ز آن کو نه بادی می‌وزد زانسو
Баҳри сӯ ҳар дами орм рӯ бигард хештани гирдам
بهر سو هر دم آرم رو بگرد خویشتن گردم
Чу май нгзордми ғайрат ки номаш бар забони орм
چو می‌نگذاردم غیرت که نامش بر زبان آرم
Чисон дар ҷустуҷӯӣ ӯ миёни анҷумани гирдам
چسان در جستجوی او میان انجمن گردم
Хаёлаш чун бабри гирами зи сар то пои гирдам ӯ
خیالش چون ببر گیرم ز سر تا پای گردم او
зи худ беруни рӯм аз хештан , бе хештани гирдам
ز خود بیرون روم از خویشتن، بی‌خویشتن گردم
Қадашро чун ба ёди орми ту гўӣии сарви шамшодам
قدش را چون به‌یاد آرم تو گوئی سرو شمشادم
Рахш чун дар хаёл орм шавам гули Настарани гирдам
رخش چون در خیال آرم شوم گل نسترن گردم
Ҳадиси зулф ва гесуяш кунам дар анҷуман чун ман
حدیث زلف و گیسویش کنم در انجمن چون من
Ҷаҳониро бдоми орми каманди марду зани гирдам
جهانی را بدام آرم کمند مرد و زن گردم
Чу холаш дар назари орми саросари нофаи машкам
چو خالش در نظر آرم سراسر نافه مشکم
Мизоҷи оҳӯони гирами бсҳрои хутани гирдам
مزاج آهوان گیرم بصحرای ختن گردم
Чу чашмаш дар назари орми гуҳии бемору гуҳи мастам
چو چشمش در نظر آرم گهی بیمار و گه مستم
Дар он мастӣ шавам сайёди сайди хештани гирдам
در آن مستی شوم صیاد صید خویشتن گردم
Лабаш чун дар замири орми яке соғар шавам пар май
لبش چون در ضمیر آرم یکی ساغر شوم پر می
зи дандонаш чу ёди орми ҳама дар адани гирдам
ز دندانش چو یاد آرم همه درّ عدن گردم
БФкри он даҳон чун аўФтми исботаму нафйам
بفکر آن دهان چون اوفتم اثباتم و نفیم
Маҳолиро кунам ҷо бар маҳали сайди сухани гирдам
محالی را کنم جا بر محل صید سخن گردم
Ҳадиси он миён чун дар миён ояд шавам мўӣӣ
حدیث آن میان چون در میان آید شوم موئی
Надонам нестам ҳастам миёни шаку занни гирдам
ندانم نیستم هستم میان شک و ظن گردم
Чу давр аз кор мебӯем бҳрҷои файзи беҳуда
چو دور از کار می‌بویم بهرجا فیض بیهوده
Биёи баҳри суроғи дӯсти гирди хеши гирдам
بیا بهر سراغ دوست گرد خویش گردم