Чун ғамӣ зӯр оварад худро ба саҳро май кашам

چون غمی زور آورد خود را به صحرا می‌کشم

Ноларо сар май даҳум аз дидаи дарё май кашам

ناله را سر می‌دهم از دیده دریا می‌کشم

Роз дар дил беш аз ин натавон нуҳуфтан чанд ва чанд

راز در دل بیش از این نتوان نهفتن چند و چند

Бар сар ҳар чорсўи бонги ълоло май кашам

بر سر هر چارسو بانگ علالا می‌کشم

Неи ғалат кӣ ме тавон гуфтан ба ҳаркаси рози дил

نی غلط کی می‌توان گفتن به هرکس راز دل

Ҳамдамӣ ҳарҷо биёбам нолаи онҷо май кашам

همدمی هرجا بیابم ناله آنجا می‌کشم

Ҳркҷо гардад дўчорм бе саропои огаҳӣ

هرکجا گردد دوچارم بی‌سراپا آگهی

Бесаропо дар раҳаши сар май нуҳуми вомии кашам

بی‌سراپا در رهش سر می‌نهم وامی‌کشم

Рӯзи базли васли ҷони афзои худгар сар кашид

روز بذل وصل جان‌افزای خود گر سر کشید

Ман ба гирди кӯй ӯ аз заъфи тани по май кашам

من به گرد کوی او از ضعف تن پا می‌کشم

Сархушам аз нашъаи саҳбои ҷоми маърифат

سرخوشم از نشئهٔ صهبای جام معرفت

Чун наёбам муҳаррамии ин бода танҳо май кашам

چون نیابم محرمی این باده تنها می‌کشم

Огаҳӣ бояд зи сари ҷон ва онгаҳ ранҷи тан

آگهی باید ز سر جان و آنگه رنج تن

Гар набошам огаҳ аз худ ранҷ беҷо май кашам

گر نباشم آگه از خود رنج بی‌جا می‌کشم

Гоҳ дар чашмами даройади гоҳ дар дил ҷо кунад

گاه در چشمم درآید گاه در دل جا کند

Аз ҷамолаши гоҳи соғари гоҳи мино май кашам

از جمالش گاه ساغر گاه مینا می‌کشم

Аз барои онкӣ дар ъқбо биёбам роҳатӣ

از برای آنکه در عقبا بیابم راحتی

Ранҷи гӯногӯни басӣ дар дори дунё май кашам

رنج گوناگون بسی در دارِ دنیا می‌کشم

Сар ба сари саҳрои зи дӯди оҳ ман шуд кӯҳи кӯҳ

سر به سر صحرا ز دود آه من شد کوه کوه

То насузад шаҳри оҳамро ба саҳро май кашам

تا نسوزد شهر آهم را به صحرا می‌کشم

Дарди рӯзамро ба шаб май афканами зи ошуфтагӣ

دردِ روزم را به شب می‌افکنم ز آشفتگی

Кори дайро аз парешоне ба фардо май кашам

کار دی را از پریشانی به فردا می‌کشم

Ҳар ҷамилӣ аз ҷамолаш бода дорад дигар

هر جمیلی از جمالش بادهٔ دارد دگر

Бодаҳои гӯнаи гаван зон ҳасани якто май кашам

باده‌های گونه‌گون زان حُسنِ یکتا می‌کشم

Дида ам ҷомасту бути миноу ҳасани дӯст май

دیده‌ام جامست و بت مینا و حسن دوست می

Бодаи тавҳиди ҳақи зини ҷому мино май кашам

بادهٔ توحید حق زین جام و مینا می‌کشم

Он сҳибӣ кӯ кунад парҳез аз сҳбоиим

آن صهیبی کو کند پرهیز از صهباییم

Он сҳибми ман ки бо парҳези саҳбо май кашам

آن صهیبم من که با پرهیز صهبا می‌کشم

Файз мехоҳад ки сари хешро пинҳон кунад

فیض می‌خواهد که سرّ خویش را پنهان کند

Ман зи назмаши андаки андаки розҳо вомии кашам

من ز نظمش اندک‌اندک رازها وامی‌کشم